Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 85
देशः कोशो बलं दुर्गं यदन्यदपि भामिनि । तत्त्वदीयं न मे किंचित्स्वाम्यमात्रमिहास्ति मे
deśaḥ kośo balaṃ durgaṃ yadanyadapi bhāmini | tattvadīyaṃ na me kiṃcitsvāmyamātramihāsti me
હે ભામિની, દેશ, ખજાનો, સૈન્ય, કિલ્લા અને બીજું જે કંઈ છે—તે બધું ખરેખર તારો જ છે. અહીં મારું કંઈ નથી; મારી પાસે તો માત્ર ‘સ્વામીપણું’ નામમાત્ર રહ્યું છે.
King
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and ṛṣis (typical)
Scene: The king enumerates instruments of power—realm, treasury, army, forts—then relinquishes them, standing as a figure of humbled sovereignty; the beloved is shown as rightful recipient, symbolizing virtue’s claim over power.
FAQs
Non-possessiveness and generosity are hallmarks of dharmic rulership—power is treated as stewardship, not selfish ownership.
No particular tīrtha is mentioned; the verse belongs to the Kāśī Khaṇḍa’s broader sacred narrative setting.
None directly; the spirit aligns with dāna (generous giving) as a royal virtue.