Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 9
अचंद्रमनहोरात्रमनग्न्यनिलभूतलम् । अप्रधानं वियच्छून्यमन्यतेजोविवर्धितम्
acaṃdramanahorātramanagnyanilabhūtalam | apradhānaṃ viyacchūnyamanyatejovivardhitam
ચંદ્ર ન હતો, દિવસ-રાત ન હતા; અગ્નિ, વાયુ, ભૂતલ ન હતું—પ્રકટ પ્રધાન પણ ન હતું; આકાશ શૂન્ય હતું અને માત્ર અવಿಭક્ત તેજ વ્યાપ્યું હતું।
Skanda
Listener: Audience/sage
Scene: A timeless void: no moon, no alternation of day and night; the classical elements absent; an empty sky suffused with a single, formless radiance—like a pale, all-pervading glow without a source.
FAQs
The verse emphasizes the collapse of time, elements, and differentiation—pointing toward the transcendence that Mahātmya teachings often culminate in.
None explicitly; it continues the pralaya setting before the Kāśī-centered revelation.
None.