Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 26
अहो तदंगसंगीनि त्यक्त्वा जाड्यं जलान्यपि । रसवंति पदस्थानि स्फुरंत्यन्यत्र तद्भयात्
aho tadaṃgasaṃgīni tyaktvā jāḍyaṃ jalānyapi | rasavaṃti padasthāni sphuraṃtyanyatra tadbhayāt
અહો! તેના અંગસંગથી જડ બનેલા જળ પણ જડતા ત્યજી પ્રસન્ન થયા. જ્યાં જ્યાં તેના ચરણ સ્થિર થયા ત્યાં ત્યાં સ્થાન રસવંત અને પ્રાણમય બની સ્ફુરિત થયું; તેના તપસ્તેજના ભયથી પ્રવાહો કંપીને અન્યત્ર વળી ગયા.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa norm: Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (implied ghat/river setting)
Type: kshetra
Scene: A great ascetic stands near sacred waters; the water around his limbs brightens and becomes lively; currents recoil and shift as if in reverent fear; footprints glow, making the ground appear verdant and ‘sap-filled.’
FAQs
True tapas transforms even inert nature; steadfast devotion radiates a power that purifies and reorders the world.
The broader Kāśī-kṣetra (Varanasi) setting of the Kāśīkhaṇḍa, where spiritual practice is portrayed as exceptionally potent.
No explicit rite is prescribed here; the verse highlights the efficacy of austerity (tapas) and single-pointed discipline.