Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 14
अनूरुरुवाच । भानो मानोन्नतो विन्ध्यो निद्ध्यय गगनं स्थितः । स्पर्धते मेरुणाप्रेप्सु स्त्वद्दत्तां तु प्रदक्षिणाम्
anūruruvāca | bhāno mānonnato vindhyo niddhyaya gaganaṃ sthitaḥ | spardhate meruṇāprepsu stvaddattāṃ tu pradakṣiṇām
અનૂરુએ કહ્યું—હે ભાનુ! ગર્વથી ઉન્નત વિનધ્ય આજે આકાશમાં ઊભો રહી માર્ગ રોકે છે. મેરુ સાથે સ્પર્ધા કરવા ઇચ્છી, તને અપાયેલ પ્રદક્ષિણા-પથને પણ અવરોધે છે।
Anūru
Listener: Sūrya (Savitṛ)
Scene: Anūru addresses the radiant Sun; the Vindhya mountain, swollen with pride, rises into the sky like a dark wall, cutting across the Sun’s circular route; Meru gleams in the distance as the cosmic standard.
FAQs
Pride that seeks to outshine the ordained order becomes an obstacle to dharma; cosmic harmony depends on humility and right limits.
The verse sits in the Kāśī-khaṇḍa narrative framework (Varanasi/Kāśī Mahātmya), though this specific shloka highlights cosmic disruption rather than naming a single tīrtha.
No explicit ritual is prescribed; the imagery uses “pradakṣiṇā” as the Sun’s ordained circuit (a dharmic metaphor).