Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 77
जठरान्निर्गते शुक्रे देवोपि मुमुदेतराम् । भ्रमञ्छ्रेयोभवद्यन्मे न मृतो जठरे द्विजः
jaṭharānnirgate śukre devopi mumudetarām | bhramañchreyobhavadyanme na mṛto jaṭhare dvijaḥ
શુક્ર જઠરથી બહાર નીકળ્યો ત્યારે દેવ પણ અતિ આનંદિત થયો; “મારું કલ્યાણ થયું—આ દ્વિજ મારા ગર્ભમાં મર્યો નથી” એમ વિચારી રહ્યો હતો.
Narrator (within Kāśīkhaṇḍa; likely Skanda to Agastya)
Scene: Śukra emerges from the belly; the deity rejoices, expressing relief that the dvija did not perish within.
FAQs
Divine guardianship preserves dharma-bearers; even in peril, auspiciousness prevails by higher will.
Indirectly Kāśī’s sacred narrative setting is maintained; the verse itself is part of the Kāśī-kathā rather than a separate tīrtha description.
None—this verse is narrative, emphasizing protection and auspicious outcome.