Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 36
अपुत्रस्य गृहं शून्यमपुत्रस्यार्जनं वृथा । अपुत्रस्यान्वयश्छिन्नो नापवित्रं ह्यपुत्रतः
aputrasya gṛhaṃ śūnyamaputrasyārjanaṃ vṛthā | aputrasyānvayaśchinno nāpavitraṃ hyaputrataḥ
જેને પુત્ર નથી તેનું ઘર શૂન્ય કહેવાય; જેને પુત્ર નથી તેનું અર્જન વ્યર્થ. જેને પુત્ર નથી તેની વંશપરંપરા તૂટે છે—ખરેખર પુત્રથી મોટો પવિત્રકર્તા નથી.
Skanda (narration to Agastya, per Kāśīkhaṇḍa convention)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A dim domestic interior with an unlit hearth symbolizing ‘śūnya’ home; a solitary elder gazes at ancestral portraits/śrāddha vessels, while a distant Kāśī shrine suggests refuge in dharma despite sorrow.
FAQs
The verse frames progeny as sustaining dharma—family continuity, rites for ancestors, and social-spiritual responsibility.
None directly; the verse is embedded in Kāśīkhaṇḍa but conveys general dharma rather than a site’s māhātmya.
No explicit ritual is stated; the underlying context is continuation of family rites and ancestral obligations.