Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 7
श्रीराम उवाच । का त्वं शुभे कस्य परिग्रहो वा केनावधूता विजने निरस्ता । मुष्टं धनं केन च तावकीनमाचक्ष्व मातः सकलं ममाग्रे
śrīrāma uvāca | kā tvaṃ śubhe kasya parigraho vā kenāvadhūtā vijane nirastā | muṣṭaṃ dhanaṃ kena ca tāvakīnamācakṣva mātaḥ sakalaṃ mamāgre
શ્રીરામ બોલ્યા—હે શુભે, તું કોણ છે અને કોની પત્ની છે? કોને તને આ નિર્જન સ્થાને ત્યજીને દૂર કરી? અને કોને તારી મુઠ્ઠી જેટલી સંપત્તિ છીનવી લીધી? હે માતા, મારા સમક્ષ સર્વ વાત યથાર્થ કહો।
Śrī Rāma
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Rāma in forest attire stands before an auspicious yet distressed woman in a lonely woodland; his posture is gentle, questioning, protective; sparse trees, hermitage-path, subdued light.
FAQs
Dharma begins with compassionate inquiry and protection of the distressed, treating the vulnerable with reverence (“mātaḥ”).
No specific tīrtha is named in this verse; it occurs within the Dharmāraṇya Khaṇḍa context.
None is stated in this verse; it is a moral-dialogue passage.