Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 49
प्रवृद्धविकटैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् । वृक्षैराच्छादिततलं लक्ष्म्या परमया युतम्
pravṛddhavikaṭairvṛkṣaiḥ sukhacchāyaiḥ samāvṛtam | vṛkṣairācchāditatalaṃ lakṣmyā paramayā yutam
તે સ્થાન ઊંચા અને વિશાળ વૃક્ષોથી ઘેરાયેલું હતું, જે સુખદ છાંયો આપતા; જમીન પણ વૃક્ષોથી ઢંકાયેલી હતી અને તે પરમ લક્ષ્મી—ઉત્તમ શોભા અને સમૃદ્ધિ—થી યુક્ત હતું।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A cathedral-like forest interior: colossal trunks, layered canopy creating cool shade; dappled light; the ground is almost fully covered by roots, shrubs, and tree shadows; the atmosphere radiates auspicious beauty.
FAQs
A dharmic kṣetra is portrayed as naturally supportive—providing shelter, beauty, and ‘lakṣmī’ as a sign of sacred order.
Dharmāraṇya, described as shaded, flourishing, and auspicious.
None; the focus is on the kṣetra’s auspicious qualities.