Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 74
ये नार्चयंति गिरिशं समये प्रदोषे ये नार्चितं शिवमपि प्रणमंति चान्ये । एतत्कथां श्रुतिपुटैर्न पिबंति मूढास्ते जन्मजन्मसु भवंति नरा दरिद्राः
ye nārcayaṃti giriśaṃ samaye pradoṣe ye nārcitaṃ śivamapi praṇamaṃti cānye | etatkathāṃ śrutipuṭairna pibaṃti mūḍhāste janmajanmasu bhavaṃti narā daridrāḥ
જે પ્રદોષકાળે ગિરિશ (શિવ)ની આરાધના કરતા નથી, અને જે પૂજાતા શિવને પણ પ્રણામ કરતા નથી; તેમજ જે મૂઢો કાનોથી આ કથા પીતા નથી—તે મનુષ્યો જન્મે જન્મે દરિદ્ર બને છે.
Unknown (devotional narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: A temple at dusk: devotees worship Śiva; some pass by indifferent; a narrator warns that neglect of Pradoṣa-pūjā and śravaṇa leads to repeated poverty across births.
FAQs
Pradoṣa devotion and reverence to Śiva—along with attentive listening to sacred teaching—protects one from repeated deprivation.
No specific tīrtha is mentioned; the focus is Pradoṣa-kāla worship as a universally applicable observance.
Worship of Śiva at Pradoṣa time, bowing to Śiva, and śravaṇa (listening) to this kathā.