Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 75
सा तं विलोक्याखिलदेव देवं त्रिलोचनं चन्द्रकलावतंसम् । शशांकसूर्यानलकोटिभासं स्तब्धेव भीतेव तथैव तस्थौ
sā taṃ vilokyākhiladeva devaṃ trilocanaṃ candrakalāvataṃsam | śaśāṃkasūryānalakoṭibhāsaṃ stabdheva bhīteva tathaiva tasthau
તેણે તેને જોયો—સમસ્ત દેવોના દેવ, ત્રિનેત્ર, ચંદ્રકલાથી શોભિત, કરોડો ચંદ્ર-સૂર્ય-અગ્નિ સમાન તેજસ્વી—ત્યારે તે સ્તબ્ધ, જાણે ભયભીત થઈ, એમ જ ઊભી રહી ગઈ।
Narrator (contextual; not explicitly named in this verse)
Scene: A woman beholds Śiva: three-eyed, crescent-moon diadem, body radiating like countless moons, suns, and fires; she stands frozen, fear and wonder mingled.
FAQs
Direct encounter with the Divine evokes awe; Śiva’s transcendent form overwhelms ordinary perception.
No site is explicitly praised; the verse is a darśana-description celebrating Śiva’s majesty.
None; it is a descriptive verse (stuti-like) within the narrative.