Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 47
वैश्य उवाच । अस्मिन्रत्नवरे दिव्ये यदि ते सस्पृहं मनः । तमेवादत्स्व सुप्रीता मौल्यमस्य ददासि किम्
vaiśya uvāca | asminratnavare divye yadi te saspṛhaṃ manaḥ | tamevādatsva suprītā maulyamasya dadāsi kim
વૈશ્ય બોલ્યો—જો આ દિવ્ય શ્રેષ્ઠ રત્ન માટે તારા મનમાં ઇચ્છા હોય, તો પ્રસન્ન થઈને આ જ લઈ લે. તેના બદલામાં તું શું મૂલ્ય આપશે?
Vaiśya (the merchant)
Scene: The merchant holds out the divine jewel/bracelet, inviting her to take it, while asking the price; the woman’s gaze fixes on the ornament, tension between desire and negotiation.
FAQs
Desire and value are questioned directly—setting up a dharmic reflection on what one is willing to exchange for pleasure or gain.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None; it is a transactional question within a moral narrative.