Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 11
अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः । श्रुतयो यत्र सिद्धांतं गताः परमनिर्वृताः
asyaivākṣaramāhātmyaṃ nālaṃ vaktuṃ caturmukhaḥ | śrutayo yatra siddhāṃtaṃ gatāḥ paramanirvṛtāḥ
આ અક્ષર-મંત્રનું માહાત્મ્ય સંપૂર્ણ રીતે વર્ણવવા ચતુર્મુખ બ્રહ્મા પણ અસમર્થ છે. જ્યાં વેદો પોતે સિદ્ધાંતને પામી પરમ શાંતિમાં સ્થિર થાય છે.
Deductive attribution: Purāṇic narrator in Brahmottara-khaṇḍa (likely Sūta/compilational voice)
Scene: Four-faced Brahmā seated on a lotus, scrolls of Veda unfurling and dissolving into a luminous five-syllable mantra; the syllables become a calm ocean of light where sound subsides into silence.
FAQs
The Śiva-mantra is portrayed as so profound that even Brahmā cannot exhaust its praise; it aligns with the Vedas’ ultimate purport.
No location is specified; the verse glorifies the mantra as the ‘end’ (siddhānta) of Śruti.
Implicitly, reverent engagement with the mantra; no separate rite (snāna/dāna) is stated.