Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—હે રાજેન્દ્ર! ત્યારબાદ પરમ તીર્થ કોટીશ્વર પાસે જા; હે કુરુનંદન! જ્યાં ઋષિઓની એક કોટિ એકત્ર થઈ હતી।

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

કૃષ્ણદ્વૈપાયન (વ્યાસ)ના ક્ષેમાર્થે મુનિશ્રેષ્ઠોએ, વેદના મંગલપાઠ કરનાર સર્વ દ્વિજોની સાથે પરામર્શ કર્યો।

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

ત્યાં શંકર સ્થાપિત થયા—એ જ બંધનનાશનું કારણ, સંસારચ્છેદક અને પ્રાણીઓની આર્તિ નાશ કરનાર છે।

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

હે નૃપનંદન! પૃથ્વી પર આ ‘કોટીશ્વર’ તરીકે કહેવાય છે. હે નૃપોત્તમ! જે પૂર્ણિમાના દિવસે ભક્તિપૂર્વક તેનું સ્નાન-અભિષેક કરે—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

હે યુધિષ્ઠિર! પિતૃઓનું તર્પણ કરીને અને નિયમ મુજબ પિંડદાન અર્પણ કરીને—વિશેષ કરીને શ્રાવણ માસની પૂર્ણિમાએ—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

પિતૃઓને અક્ષય તૃપ્તિ પ્રાપ્ત થાય છે, જે મહાપ્રલય સુધી રહે છે. આ પિતૃઓનું પરમ ગુહ્ય છે, રેવા-તટ પર સ્થિત; સર્વ પ્રાણીઓને મોક્ષ આપનારું, મુનિશ્રેષ્ઠોએ સ્થાપિત કરેલું છે.

Verse 96

। अध्याय

ઇતિ અધ્યાય સમાપ્ત.