Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

શ્રી માર્કંડેય બોલ્યા—હે પાર્થ! તેના તરત પછી કાપિલ તીર્થનો આશ્રય કરવો જોઈએ; તે સ્વયં કપિલે સ્થાપિત કર્યું છે અને સર્વ પાતકોનો નાશ કરનાર છે.

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

હે નરેશ્વર! શુક્લ પક્ષની અષ્ટમી અને ચતુર્દશીએ પરમ ભક્તિથી કપિલા ગાયના દૂધ અને ઘીથી (દેવનું) અભિષેક કરાવવો.

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

હે નૃપશ્રેષ્ઠ! સુગંધિત શ્રીખંડચંદનથી મહેશ્વરને અનુલેપન કર; પછી સુવાસિત શ્વેત પુષ્પોથી પણ પૂજન કર।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

જે ક્રોધને જીતીને અહીં અર્ચના કરે છે, તેઓ યમાલયે જતા નથી; ન ભયંકર અસિપત્રવનમાં, ન અતિ દારુણ ‘યમચુલ્હી’માં પડે છે।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

વિદ્વાનો કહે છે કે કપિલેશ્વર-પૂજનથી આવું પુણ્ય પ્રત્યક્ષ દેખાય છે. પુણ્ય રેવાજળમાં સ્નાન કરીને શુભ બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવ।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

હે ભારત! ગોદાન, વસ્ત્રદાન, તિલદાન તથા છત્ર અને શય્યા દાનથી રાજા ધર્મિક બને છે।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

હે પાંડુનંદન! તે તીવ્ર તેજથી પ્રકાશે છે અને વિરોધીઓ માટે ભયંકર બને છે; તેના પુત્રો જીવિત રહે છે, વાણી પ્રિય બને છે, અને કદી પણ તેનો શત્રુવર્ગ ઊભો થતો નથી।

Verse 88

। अध्याय

આ રીતે અધ્યાય સમાપ્ત થયો.