Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—ત્યારબાદ, હે મહારાજ! તું ઉત્તમ વરુણેશ્વર તીર્થમાં જા; હે નૃપશ્રેષ્ઠ, જ્યાં મહાદેવ વરુણે સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી હતી.

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

પિણ્યાક, શાક અને પર્ણોથી, તેમજ કૃચ્છ્ર-ચાન્દ્રાયણ આદિ વ્રત-તપોથી ગિરિજાનાથની આરાધના કરીને, પછી તેણે પરમ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

જે તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને પિતૃઓ અને દેવતાઓને તર્પણથી સંતોષે છે અને પછી ભક્તિપૂર્વક શંકરની પૂજા કરે છે, તે પરમ ગતિને પામે છે।

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

નાની કુંડિકા હોય કે મોટું પાત્ર હોય કે વિશાળ જળભાંડ—અન્ન સાથે દાન કરાય તો, હે પાર્થ, તે દાનનું પુણ્યફળ સાંભળ।

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

બાર વર્ષના સત્રયજ્ઞમાં મનુષ્ય જે ફળ મેળવે છે, એ જ ફળ તે આ દાનથી પ્રાપ્ત કરે છે; અહીં શંકા કે વિચારની જરૂર નથી।

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

બધા દાનોમાં અન્નદાનને પરમ શ્રેષ્ઠ માનવામાં આવ્યું છે. જળ અને અન્ન તરત જ તૃપ્તિ અને પ્રસન્નતા આપે છે, હે નૃપશ્રેષ્ઠ।

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

તે તીર્થમાં ભાવિતાત્મા પુરુષોનું અવસાન થાય તો, પ્રલય સુધી તેમને વરુણની પુરીમાં નિવાસ મળે છે।

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

પછી નિર્ધારિત સમય પૂર્ણ થતાં તે ફરી મર્ત્યલોકમાં જન્મ લે છે. અન્નદાનમાં સદા રત એવો પુરુષ સો વર્ષ જીવે છે.

Verse 81

। अध्याय

અધ્યાય (અધ્યાય-ચિહ્ન).