Adhyaya 79

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्

શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—હે રાજેન્દ્ર! ત્યારબાદ તું દધિસ્કંદ અને મધુસ્કંદ નામના બે અનુત્તમ તીર્થોમાં જા; તે બંને સર્વ પાપોનો ક્ષય કરનારાં છે.

Verse 2

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत

દધિસ્કંદ તીર્થમાં સ્નાન કરીને જે પુરુષ દ્વિજ (બ્રાહ્મણ)ને દહીં દાન આપે છે, હે ભારત, તેના સાત જન્મ સુધી સમૃદ્ધિ અને શુભ આધાર પ્રાપ્ત થાય છે।

Verse 3

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले

તેને ન રોગ થાય, ન વૃદ્ધાવસ્થા, ન શોક, ન ઈર્ષ્યા; અને દશચન્દ્રશત (હજાર માસ) સુધી તે નિર્મળ અને શ્રેષ્ઠ કુળમાં જન્મ લે છે।

Verse 4

मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्

મધુસ્કંદમાં જે વ્યક્તિ મધ સાથે મિશ્રિત તલ દાન કરે છે, તે સત્તર જન્મ સુધી વૈવસ્વત દેવ (યમ)ને નથી જોતો।

Verse 5

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते

જે મધ સાથે મિશ્રિત પિંડ અર્પણ કરે છે, તેના પૌત્ર અને પ્રપૌત્રોમાં ક્યારેય દરિદ્રતા જન્મતી નથી।

Verse 6

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः

જે દહીં સાથે મિશ્રિત પિંડ અર્પણ કરે છે—તે જ તીર્થમાં સ્નાન કરીને, વિધિ મુજબ કર્મ કરતી વેળા દક્ષિણાભિમુખ રહેવું જોઈએ।

Verse 7

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा

પિતા, પિતામહ અને પ્રપિતામહ—આ ત્રણેય બાર વર્ષ સુધી તૃપ્ત રહે છે; તેમાં શંકા કે વિચાર કરવાની જરૂર નથી।