Adhyaya 70
માર્કંડેય ઋષિ રેવા (નર્મદા)ના ઉત્તર કાંઠે આવેલું “અતિ તેજસ્વી” તીર્થ વર્ણવે છે, જે રવિ (સૂર્ય) દ્વારા નિર્મિત માનવામાં આવે છે. આ તીર્થ પાપક્ષયનું સાધન છે અને કહેવામાં આવે છે કે ભાસ્કર પોતાના સ્વાંશે નર્મદા પ્રદેશના આ ઉત્તર કાંઠે નિત્ય નિવાસ કરે છે. પછી કાળવિધાન આવે છે—વિશેષ કરીને ષષ્ઠી, અષ્ટમી અને ચતુર્દશી તિથિએ સ્નાન કરીને, પ્રેત/પિતૃઓ માટે ભક્તિપૂર્વક શ્રાદ્ધ કરવું. તેનું ફળ તત્કાળ શુદ્ધિ, સૂર્યલોકમાં મહિમા, અને પછી સ્વર્ગથી પરત આવી શુદ્ધ કુળમાં જન્મ, ધનસમૃદ્ધિ તથા જન્મોજન્મ રોગમુક્તિ—આ રીતે સ્થાન-કાળ-વિધિ-ફળને જોડતું સંક્ષિપ્ત તીર્થમાહાત્મ્ય ઉપદેશ આપવામાં આવ્યો છે.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । रविणा निर्मितं पार्थ सर्वपापक्षयंकरम्
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું— હે પાર્થ! રેવા નદીના ઉત્તર કાંઠે પરમ શોભન તીર્થ છે; તે રવિએ સ્થાપિત કર્યું છે અને સર્વ પાપનો ક્ષય કરનાર છે।
Verse 2
स्वांशेन भास्करस्तत्र तिष्ठते चोत्तरे तटे । सर्वव्याधिहरः पुंसां नर्मदायां व्यवस्थितः
ત્યાં ઉત્તર કાંઠે ભાસ્કર પોતાના સ્વાંશથી નિવાસ કરે છે; નર્મદામાં સ્થિત રહી તે મનુષ્યોના સર્વ રોગો દૂર કરે છે।
Verse 3
षष्ठ्यांषष्ठ्यां नृपश्रेष्ठ ह्यष्टम्यां च चतुर्दशीम् । स्नानं यः कारयेन्मर्त्यः श्राद्धं प्रेतेषु भक्तितः । तस्य पापक्षयः पार्थ सूर्यलोके महीयते
હે નૃપશ્રેષ્ઠ! ષષ્ઠી-ષષ્ઠી, તેમજ અષ્ટમી અને ચતુર્દશીએ જે મર્ત્ય સ્નાન કરે અને ભક્તિપૂર્વક પ્રેતજન માટે શ્રાદ્ધ કરે, હે પાર્થ, તેના પાપો ક્ષય પામે અને તે સૂર્યલોકમાં માન પામે છે।
Verse 4
ततः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि जायते विमले कुले । धनाढ्यो व्याधिनिर्मुक्तो जीवेज्जन्मनिजन्मनि
ત્યારબાદ સ્વર્ગમાંથી ચ્યૂત થયો હોય તોય તે નિર્મળ કુળમાં જન્મે છે; ધનાઢ્ય અને વ્યાધિમુક્ત બની જન્મે જન્મે સુખથી જીવે છે।
Verse 70
। अध्याय
આ રીતે અધ્યાય સમાપ્ત થયો.