Adhyaya 68

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धनदस्य तु तत्तीर्थं ततो गच्छेद्युधिष्ठिर । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

શ્રી માર્કંડેય બોલ્યા—હે યુધિષ્ઠિર! ત્યારબાદ ધનદ (કુબેર)નું તે તીર્થ જા; નર્મદાના દક્ષિણ કાંઠે આવેલું તે સર્વ પાપનો ક્ષય કરનાર છે.

Verse 2

सर्वतीर्थफलं तत्र प्राप्यते नात्र संशयः । चैत्रमासत्रयोदश्यां शुक्लपक्षे जितेन्द्रियः

ત્યાં સર્વ તીર્થોનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે—એમાં સંશય નથી. ચૈત્ર માસના શુક્લ પક્ષની ત્રયોદશીએ, ઇન્દ્રિયોને જીતીને,

Verse 3

उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् । पञ्चामृतेन राजेन्द्र स्नापयेद्धनदं बुधः

પરમ ભક્તિથી ઉપવાસ કરીને રાત્રે જાગરણ કરવું. હે રાજેન્દ્ર! બુદ્ધિમાન ભક્તે પંચામૃતથી ધનદ (કુબેર)ને સ્નાન કરાવવું.

Verse 4

दीपं घृतेन दातव्यं गीतं वाद्यं च कारयेत् । प्रभाते पूजयेद्विप्रानात्मनः श्रेय इच्छति

ઘીથી ભરેલો દીવો અર્પણ કરવો અને ગાન તથા વાદ્યનું આયોજન કરવું. જે પોતાનું પરમ શ્રેય ઇચ્છે, તે પ્રભાતે બ્રાહ્મણોનું પૂજન કરે.

Verse 5

प्रतिग्रहसमर्थांश्च विद्यासिद्धान्तवादिनः । श्रौतस्मार्तक्रियायुक्तान् परदारपराङ्मुखान्

—એવા બ્રાહ્મણોનું (પૂજન કરવું) જે દાન-પ્રતિગ્રહ લેવા યોગ્ય હોય, વિદ્યા અને સિદ્ધાંતનું પ્રચાર કરે, શ્રૌત-સ્માર્ત ક્રિયાઓમાં યુક્ત હોય, અને પરસ્ત્રીથી પરાંમુખ હોય.

Verse 6

पूजयेद्गोहिरण्येन वस्त्रोपानहभोजनैः । छत्रशय्याप्रदानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

ગાય અને સોનું, તેમજ વસ્ત્ર, પાદુકા અને ભોજન અર્પણ કરીને પૂજન કરવું. છત્ર અને શય્યા દાન કરવાથી સર્વ પાપોનો સંપૂર્ણ ક્ષય થાય છે.

Verse 7

त्रिजन्मजनितं पापं वरदस्य प्रभावतः । स्वर्गदं दुर्विनीतानां विनीतानां च मोक्षदम्

વરદ (તીર્થ/દેવતા)ના પ્રભાવથી ત્રણ જન્મોમાં સંગ્રહિત પાપ નાશ પામે છે. તે દુર્વિનીતોને સ્વર્ગ આપે છે અને વિનીતોને મોક્ષ આપે છે.

Verse 8

अन्नदं च दरिद्राणां भवेज्जन्मनिजन्मनि । कुलीनत्वं दुःखहानिः स्वभावाजायते नरे

દરિદ્રો માટે તે જન્મે જન્મે અન્નદાતા બને છે. મનુષ્યમાં કુલીનતા (સદાચાર) અને દુઃખહાનિ સ્વભાવથી જ ઉત્પન્ન થાય છે.

Verse 9

व्याधिध्वंसो भवेत्तेषां नर्मदोदकसेवनात् । धनदस्य तु यस्तीर्थे विद्यादानं प्रयच्छति

નર્મદાજળનું સેવન કરવાથી તેમના રોગો નાશ પામે છે. અને જે ધનદા-તીર્થમાં વિદ્યાદાન આપે છે—

Verse 10

स याति भास्करे लोके सर्वव्याधिविवर्जिते । देवद्रोणीं च तत्रैव स्वशक्त्या पाण्डुनन्दन

તે સર્વ વ્યાધિથી રહિત ભાસ્કર-લોકમાં જાય છે. અને ત્યાં જ, પોતાની શક્તિ અનુસાર, હે પાંડુનંદન, દેવદ્રોણી પણ પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 11

ये प्रकुर्वन्ति भूयिष्ठां रेवाया दक्षिणे तटे । ते यान्ति शांकरे लोके सर्वदुःखविवर्जिते

જે રેવા નદીના દક્ષિણ કાંઠે આ કર્મો બહુ પ્રમાણમાં કરે છે, તેઓ સર્વ દુઃખથી રહિત શાંકર-લોકમાં જાય છે.

Verse 68

। अध्याय

અધ્યાય સમાપ્ત.