Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

માર્કંડેયે કહ્યું—તેના તરત પછી ‘શિખિતીર્થ’ નામે બીજું એક અનુત્તમ તીર્થ છે; તે સર્વ તીર્થોમાં પ્રધાન અને ઉત્તમ પંચાયતન-ધામ છે।

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

તે તીર્થમાં હવ્યવાહન (અગ્નિ) એ શિખા મેળવવા માટે તપ કર્યું; શિખા પ્રાપ્ત કરીને ‘શિખી’ બની, તેણે ત્યાં ‘શિખાખ્ય’ નામે શિવની સ્થાપના કરી।

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

હે નૃપ! આશ્વયુજ માસના શુક્લપક્ષની પ્રતિપદા જ્યારે આવે, ત્યારે તે શ્રેષ્ઠ તીર્થમાં જઈને નર્મદાના જળમાં નિશ્ચયે સ્નાન કરવું જોઈએ।

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

તિલમિશ્રિત જળથી દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ તથા અન્ય સૌને તર્પણ કરવું જોઈએ. હુતાશન (અગ્નિ)ને સંતોષી પછી બ્રાહ્મણને સુવર્ણ દાન આપવું.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

પછી સુગંધ, પુષ્પમાળા તથા ધૂપથી શિવનું યથાવિધી સમ્યક પૂજન કરવું. આ વિધિથી શિખિતીર્થમાં મહેશ્વરની અર્ચના કરનારને ફળ પ્રાપ્ત થાય છે.

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

સૂર્યવર્ણ વિમાનમાં, અપ્સરાઓના સમૂહથી ઘેરાયેલો અને ગંધર્વોના ગાનથી સ્તુત થતો તે રુદ્રલોકને જાય છે.

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

તે શત્રુક્ષય પ્રાપ્ત કરે છે અને ધરતી પર તેજસ્વી તથા શક્તિશાળી બને છે.

Verse 202

अध्यायः

અધ્યાય (અધ્યાય-ચિહ્ન).