Adhyaya 166

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततः सिद्धेश्वरी देवी वैष्णवी पापनाशिनी । आनन्दं परमं प्राप्ता दृष्ट्वा स्थानं सुशोभनम्

માર્કંડેયે કહ્યું—ત્યારે પાપનાશિની વૈષ્ણવી સિદ્ધેશ્વરી દેવીએ તે અતિ શોભન સ્થાનને જોઈ પરમાનંદ પ્રાપ્ત કર્યો.

Verse 2

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । देवीं पश्यति यो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને મનુષ્યે પિતૃદેવતાઓની પૂજા કરવી જોઈએ. જે ત્યાં ભક્તિપૂર્વક દેવીનું દર્શન કરે છે, તે સર્વ પાપો અને પતનોથી મુક્ત થાય છે.

Verse 3

मृतवत्सा तु या नारी वन्ध्या स्त्रीजननी तथा । पुत्रं सा लभते नारी शीलवन्तं गुणान्वितम्

જે સ્ત્રીનું સંતાન મૃત્યુ પામ્યું હોય, જે વંધ્યા હોય, અથવા જે માત્ર પુત્રીઓ જ જન્માવે—તે સ્ત્રી શીલવાન અને ગુણસમ્પન્ન પુત્રને પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पश्येद्देवीं सुभक्तितः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालेऽथवा नृप

હે રાજન! જે તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને શુદ્ધ ભક્તિથી દેવીનું દર્શન કરે—અષ્ટમી હોય કે ચતુર્દશી, અથવા કોઈ પણ સમયે—તે પ્રશંસિત ફળ પામે છે.

Verse 5

सङ्गमे तु ततः स्नाता नारी वा पुरुषोऽपि वा । पुत्रं धनं तथा देवी ददाति परितोषिता

તે પવિત્ર સંગમમાં સ્નાન કર્યા પછી, સ્ત્રી હોય કે પુરુષ—પ્રસન્ન થયેલી દેવી પુત્ર અને ધન આપે છે.

Verse 6

गोत्ररक्षां प्रकुरुते दृष्टा देवी सुपूजिता । प्रजां च पाति सततं पूज्यमाना न संशयः

દેવીનું દર્શન કરીને યોગ્ય રીતે પૂજન કરવાથી તે કુળની રક્ષા કરે છે; અને પૂજિત થતાં તે સદા સંતાનની પણ રક્ષા કરે છે—એમાં શંકા નથી.

Verse 7

नवम्यां च महाराज स्नात्वा देवीमुपोषितः । पूजयेत्परया भक्त्या श्रद्धापूतेन चेतसा

હે મહારાજ! નવમીના દિવસે સ્નાન કરીને ઉપવાસ રાખી, શ્રદ્ધાથી શુદ્ધ થયેલા ચિત્તથી પરમ ભક્તિપૂર્વક દેવીની પૂજા કરવી જોઈએ.

Verse 8

स गच्छेत्परमं लोकं यः सुरैरपि दुर्लभः

એ દેવતાઓને પણ દુર્લભ એવા પરમ લોકને પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 166

। अध्याय

અધ્યાય. (અધ્યાય-વિભાગનું સૂચક ચિહ્ન)