Adhyaya 163
માર્કંડેય રાજશ્રોતાને ઉપદેશ આપે છે કે રેવા તટના પરમ પવિત્ર નાગતીર્થમાં જઈ આશ્વિન શુક્લ પક્ષની શુક્લ-પંચમીના નિર્ધારિત સમયે વ્રત કરવું. શુચિતા અને સંયમ રાખીને રાત્રે જાગરણ કરવું અને ગંધ, ધૂપ વગેરે ઉપચારોથી વિધિપૂર્વક પૂજન કરવું. પ્રાતઃ શুদ্ধ અવસ્થામાં તીર્થસ્નાન કરીને યથાવિધી શ્રાદ્ધ કરવાનું વિધાન છે. ફલશ્રુતિ મુજબ આ અનુષ્ઠાનથી સર્વ પાપો નાશ પામે છે; તેમજ જે તે તીર્થમાં દેહત્યાગ કરે છે તે શિવવચન અનુસાર અનિવર્તનીય ગતિને પ્રાપ્ત થાય છે.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—પછી, હે મહારાજ, અનુત્તમ નાગતીર્થમાં જવું જોઈએ; આશ્વિન માસના શુક્લપક્ષની પંચમીએ નિયમિત અને શુચિ બનીને।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
રાત્રે જાગરણ કરીને સુગંધ, ધૂપ અને નૈવેદ્ય અર્પણ કરવું; પછી પ્રભાતે નિર્મળ જળમાં સ્નાન કરીને વિધિપૂર્વક શ્રાદ્ધ કરવું।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
તે સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે—અહીં વિચાર કરવાની જરૂર નથી; અને હે રાજન, જે તે તીર્થમાં પ્રાણત્યાગ કરશે…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
તેની ગતિ અનિવર્તનીય છે—એવું સ્વયં શિવે કહ્યું।
Verse 163
। अध्याय
“અધ્યાય” — પાંડુલિપિ પરંપરામાં અધ્યાય-સમાપ્તિ દર્શાવતું સૂચક પદ।