Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—તેના તરત પછી બીજું એક અનુત્તમ સ્થાન છે—સિદ્ધેશ્વર; આ સર્વગુણોપેત તીર્થ સર્વ લોકોમાં પૂજિત છે.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

જે તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને પછી ઉમા અને રુદ્રની વિધિવત્ પૂજા કરે, તે વાજપેય યજ્ઞના સમાન પરમ ઉત્તમ ફળ પ્રાપ્ત કરે છે.

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

તે મહાન પુણ્યથી તે દેહત્યાગ પછી સ્વર્ગને પામે છે; અપ્સરાગણથી પરિવૃત રહી ‘જય’ વગેરે મંગલધ્વનિઓથી અભિનંદિત થાય છે.

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

તે ત્યાં સહસ્ર વર્ષો સુધી મનગમતું ક્રીડન કરીને, પછી ધન-ધાન્યથી સમૃદ્ધ એવા મહાન કુળમાં જન્મ લે છે.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

પૂજિત થતાં તે નરશ્રેષ્ઠ વેદ અને વેદાંગોમાં પારંગત બને છે. વ્યાધિ અને શોકથી મુક્ત થઈ તે સો શરદઋતુઓ સુધી જીવે છે.

Verse 135

। अध्याय

અધ્યાય (અંત/ચિહ્ન).