
આ અધ્યાયમાં શ્રી માર્કંડેય સંક્ષેપમાં તીર્થ-માહાત્મ્ય કહે છે. રેવા-નર્મદાના દક્ષિણ કાંઠે આવેલું ‘રામેશ્વર’ નામનું અનુપમ તીર્થ પાપહર, પુણ્યપ્રદ અને સર્વદુઃખનાશક તરીકે વર્ણવાયું છે. વિધાન એવું છે કે જે ભક્ત આ તીર્થમાં સ્નાન કરીને મહેશ્વર—મહાદેવ, મહાત્મા—ની પૂજા કરે છે, તે સર્વ કિલ્બિષ (દોષ/અશુદ્ધિ)માંથી મુક્ત થાય છે. આમ સ્થાન, ક્રમ (સ્નાન→પૂજા) અને ફળ (અશુદ્ધિ-ક્ષય) જોડીને યાત્રાધર્મનો સંક્ષિપ્ત માર્ગ દર્શાવવામાં આવ્યો છે.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले रामेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं पापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું—નર્મદાના દક્ષિણ કાંઠે અનુત્તમ રામેશ્વર છે; તે ઉત્તમ તીર્થ પવિત્ર, પાપહર અને સર્વ દુઃખનો પરમ નાશક છે.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु ये स्नात्वा पूजयन्ति महेश्वरम् । महादेवं महात्मानं मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः
તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને જે મહેશ્વર—મહાદેવ, મહાત્મા પ્રભુ—ની પૂજા કરે છે, તેઓ સર્વ કલ્મષ અને પાપોથી મુક્ત થાય છે.
Verse 134
। अध्याय
અધ્યાય. (અધ્યાય-ચિહ્ન)