Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

માર્કંડેયે કહ્યું—હે રાજેન્દ્ર, ત્યાર પછી ઉત્તમ ભૃકુટેશ્વર પાસે જવું જોઈએ; જ્યાં પરમ ક્રોધી મહાભાગ ઋષિ ભૃગુ સિદ્ધ થયા હતા।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

હે અનઘ, તેણે પૂર્વે સો વર્ષથી વધુ તપ કર્યું; પુત્રાર્થે, પુત્રવંતોમાં શ્રેષ્ઠ બની, તેણે પુત્રનો વર માગ્યો।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

હે મહાભાગ, અંધકઘાતી દેવે વર આપ્યો. જે તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને પરમેશ્વરની પૂજા કરે…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

તે અગ્નિષ્ટોમ યજ્ઞનું ફળ આઠગણું મેળવે. અને જે કોઈ ઘી તથા મધુ સાથે ભૃકુટેશનું પૂજન કરે…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

પુત્રની ઇચ્છાવાળો ભક્તિપૂર્વક ભૃકુટીશનું સ્નાપન કરાવે; તે ઇચ્છિત પુત્ર પામે છે. અને જે તે તીર્થમાં સ્નાન કરીને બ્રાહ્મણને સોનું દાન આપે…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

ગોદાન હોય કે ભૂમિદાન—તે કર્મનું પુણ્યફળ હવે સાંભળો.

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

હે નૃપોત્તમ! તેણે સમુદ્રો અને ગુફાઓ સહિત, પર્વતો-વન-ઉપવન સહિત આ સમગ્ર પૃથ્વી દાન કરી—એમાં શંકા નથી.

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

તે દાનના પ્રભાવથી તે સ્વર્ગમાં મનગમતું સુખ ભોગવી ક્રીડા કરે છે; પછી મર્ત્યલોકમાં આવી રાજાઓનો અધિપતિ બને છે અથવા અત્યંત પૂજિત બ્રાહ્મણ બને છે.

Verse 128

। अध्याय

અધ્યાય સમાપ્ત.