Adhyaya 124
આ અધ્યાયમાં સંવાદરૂપે સંક્ષિપ્ત તીર્થ-ઉપદેશ આપવામાં આવ્યો છે. શ્રી માર્કંડેય મહીપાલ રાજાને નર્મદેશ્વર નામના પરમ પવિત્ર અને શ્રેષ્ઠ તીર્થમાં જવા આદેશ આપે છે અને તેની મહિમા પ્રગટ કરે છે. મુખ્ય દાવો મોક્ષ તથા પ્રાયશ્ચિત્તસંબંધી છે—જે કોઈ તે તીર્થમાં સ્નાન કરે છે તે સર્વ કિલ્બિષો (પાપ/દોષ)માંથી મુક્ત થાય છે. આગળ અંતિમ ફળ અંગે વિશેષ નોંધ છે: અગ્નિમાં પ્રવેશથી, જળથી, અથવા ‘અનનાશક’ (અપ્રભાવક/અવિનાશી) પ્રકારના મૃત્યુથી પણ તેની ‘અનિવર્તિકા ગતિ’ (અપરિવર્તનીય માર્ગ) કહેવાય છે; આ વાત શંકરનાં પૂર્વ ઉપદેશ તરીકે જણાવાય છે. શિવ-પરંપરાની અધિકારશ્રેણીથી તીર્થનું તારક મહાત્મ્ય સ્થિર થાય છે।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
શ્રી માર્કંડેયે કહ્યું— હે મહીપાલ! ત્યારબાદ ઉત્તમ નર્મદેશ્વર તીર્થમાં જવું જોઈએ. ત્યાં સ્નાન કરનાર મનુષ્ય સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે.
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
અગ્નિમાં પ્રવેશ હોય કે જળમાં, અથવા અવિનાશી સ્થાને મૃત્યુ આવે તો પણ— તેની ગતિ પાછી ફરતી નથી; જેમ શંકરે મને કહ્યું હતું.
Verse 124
। अध्याय
ઇતિ અધ્યાય।