Adhyaya 123
આ અધ્યાયમાં મુનિ માર્કંડેય રાજાને કર્મદી-તીર્થનું સંક્ષિપ્ત માહાત્મ્ય કહે છે. તેઓ શ્રોતાને તે ઉત્તમ તીર્થમાં જવા ઉપદેશ આપે છે, જ્યાં મહાબલી ગણનાથ વિઘ્નેશનું સાન્નિધ્ય માનવામાં આવે છે. કહેવામાં આવ્યું છે કે ત્યાં સ્નાન કરવાથી, અને ખાસ કરીને ચતુર્થીના દિવસે ઉપવાસ સાથે સ્નાન કરવાથી, સાત જન્મોના વિઘ્નો શમન પામે છે. એ જ સ્થાને કરેલું દાન અક્ષય ફળ આપે છે—આ વાત ધર્મવચનરૂપે નિઃસંદેહ સ્થાપિત છે; આમ તીર્થયાત્રા, ચતુર્થી-નિયમ અને દાનધર્મ વિઘ્નેશની કૃપાથી વિઘ્નનાશના તત્ત્વ સાથે જોડાય છે।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कर्मदीतीर्थमुत्तमम् । यत्र तिष्ठति विघ्नेशो गणनाथो महाबलः
માર્કંડેયે કહ્યું—હે રાજેન્દ્ર! ત્યાર પછી ઉત્તમ કર્મદી તીર્થમાં જવું જોઈએ, જ્યાં મહાબળવાન ગણનાથ વિઘ્નેશ નિવાસ કરે છે।
Verse 2
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां वा ह्युपोषितः । विघ्नं न विद्यते तस्य सप्तजन्मनि भारत
તે તીર્થમાં જે મનુષ્ય સ્નાન કરે અને ચતુર્થીએ ઉપવાસ પણ કરે, હે ભારત! તેના સાત જન્મ સુધી કોઈ વિઘ્ન રહેતું નથી।
Verse 3
तत्र तीर्थे हि यत्किंचिद्दीयते नृपसत्तम । तदक्षयफलं सर्वं जायते नात्र संशयः
હે નૃપશ્રેષ્ઠ! તે તીર્થમાં જે કંઈ દાન આપવામાં આવે, તેનું ફળ સર્વ રીતે અક્ષય થાય છે; તેમાં શંકા નથી।
Verse 123
। अध्याय
ઇતિ અધ્યાય-સમાપ્તિ।