माऽपो मौ॑षधीर्हिᳪसी॒र्धाम्नो॑ धाम्नो राजँ॒स्ततो॑ वरुण नो मुञ्च । यदा॒हुर॒घ्न्या इति॒ वरु॒णेति॒ शपा॑महे॒ ततो॑ वरुण नो मुञ्च । सुमि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ योस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः
mā́'po mā́uṣadhīr hiṃsīr dhā́mno dhāmno rājan táto varuṇa no muñca | yadā́hur aghnyā́ íti váruṇéti śapāmahe táto varuṇa no muñca | sumitriyā́ na ā́pa oṣádḥayaḥ santu durmitriyā́s tásmai santu yó'smān dvéṣṭi yáṃ ca vayáṃ dvíṣmaḥ
જળોને ઇજા ન કર; ઔષધિઓને ઇજા ન કર. હે રાજન્, દરેક ધામમાંથી—ત્યાંથી, હે વરુણ, અમને મુક્ત કર. જ્યારે લોકો ‘અઘ્ન્યા’ કહે છે અને અમે ‘વરુણ’ કહીને શાપ ઉચ્ચારીએ છીએ—તે પાપમાંથી, હે વરુણ, અમને મુક્ત કર. જળો અમારા પ્રત્યે સુમિત્ર (મૈત્રીપૂર્ણ) રહે; ઔષધિઓ પણ સુમિત્ર રહે; પરંતુ જે અમને દ્વેષ કરે છે અને જેને અમે દ્વેષ કરીએ છીએ—તેના પ્રત્યે તે દુર્મિત્ર (વિરોધી) રહે.
मा । आपः । मा । ओषधीः । हिंसीः । धाम्नः धाम्नः । राजन् । ततः । वरुण । नः । मुञ्च । यदा । आहुः । अघ्न्याः । इति । वरुण । इति । शपामहे । ततः । वरुण । नः । मुञ्च । सु-मित्रियाः । नः । आपः । ओषधयः । सन्तु । दुर्मित्रियाः । तस्मै । सन्तु । यः । अस्मान् । द्वेष्टि । यम् । च । वयम् । द्विष्मः