Mantra 2
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒: सूर्य॑स्ते महि॒मा । यस्तेऽह॑न्त्संवत्स॒रे म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ वा॒याव॒न्तरि॑क्षे महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ दि॒वि सूर्ये॑ महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ तस्मै॑ ते महि॒म्ने प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ दे॒वेभ्य॑:
upayā́magṛhīto ’si prajā́pataye tvā júṣṭaṁ gṛhṇāmi | eṣá te yóniḥ sū́ryas te mahimā́ | yás te ’hán saṁvatsaré mahimā́ sambabhū́va yás te vāyā́v antárikṣe mahimā́ sambabhū́va yás te diví sū́rye mahimā́ sambabhū́va tásmai te mahímne prajā́pataye svā́hā devébhyaḥ
ઉપયામથી ગ્રહિત તું છે; પ્રજાપતિ માટે તને, પ્રસન્ન (જુષ્ત) રૂપે, હું ગ્રહણ કરું છું. આ તારો યોનિ છે; સૂર્ય તારો મહિમા છે. જે તારો મહિમા સંવત્સરમાં દિવસે પ્રગટ થયો; જે તારો મહિમા વાયુમાં, અંતરિક્ષમાં પ્રગટ થયો; જે તારો મહિમા દિવિ, સૂર્યમાં પ્રગટ થયો—તે તારા મહિમાને, પ્રજાપતિને, સ્વાહા; દેવોને (અર્પણ).
उप-याम-गृहीतः । असि । प्रजापतये । त्वा । जुष्टम् । गृह्णामि । एषः । ते । योनिः । सूर्यः । ते । महिमा । यः । ते । अहन् । संवत्सरे । महिमा । सम्बभूव । यः । ते । वायौ । अन्तरिक्षे । महिमा । सम्बभूव । यः । ते । दिवि । सूर्ये । महिमा । सम्बभूव । तस्मै । ते । महिम्ने । प्रजापतये । स्वाहा । देवेभ्यः ।