दक्षयज्ञे मुनिदेवसमागमः / The Gathering of Sages and Gods at Dakṣa’s Sacrifice

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एकदा तु मुने तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन सुरर्षयः

બ્રહ્માએ કહ્યું—હે મુને, એક વખત તેણે એક મહાન યજ્ઞ આરંભ્યો. તે સમયે દીક્ષિત યજમાને ત્યાં સર્વ દેવર્ષિઓને આમંત્રિત કર્યા.

Verse 2

महर्षयोऽखिलास्तत्र निर्जराश्च समागताः । यद्यज्ञकरणार्थं हि शिवमायाविमोहितः

ત્યાં સર્વ મહર્ષિઓ અને અમર દેવગણ એકત્ર થયા. શિવમાયાથી મોહિત થઈ તે યજ્ઞકર્મ કરવા પ્રવૃત્ત થયો.

Verse 3

अगस्त्यः कश्यपोत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः । दधीचिर्भगवान् व्यासो भारद्वाजोऽथ गौतमः

અગસ્ત્ય, કશ્યપ, ઉત્રિ, વામદેવ અને ભૃગુ; પૂજ્ય દધીચિ, ભગવાન વ્યાસ, ભારદ્વાજ તથા ગૌતમ—આ મહર્ષિઓ ત્યાં ઉપસ્થિત હતા.

Verse 4

पैलः पराशरो गर्गो भार्गवः ककुपस्सितः । सुमंतुत्रिककंकाश्च वैशंपायन एव च

પૈલ, પરાશર, ગર્ગ, ભાર્ગવ, કકુપસ્સિત; સુમંતુ, ત્રિકકંક અને વૈશંપાયન—આ પણ ત્યાં ઉપસ્થિત હતા.

Verse 5

एते चान्ये च बहवो मुनयो हर्षिता ययु । मम पुत्रस्य दक्षस्य सदारास्ससुता मखम्

આ અને અન્ય અનેક મુનિઓ હર્ષિત મનથી મારા પુત્ર દક્ષના યજ્ઞમાં ગયા—જ્યાં તેની પત્નીઓ હતી અને પુત્રીઓ પણ સાથે હતી.

Verse 6

तथा सर्वे सुरगणा लोकपाला महोदयाः । तथोपनिर्जरास्सर्वे स्वापकारबलान्विताः

તેમજ સર્વ દેવગણ, મહોદય લોકપાલો અને અન્ય દિવ્ય અમરો પણ ત્યાં આવ્યા—પ્રત્યેક પોતપોતાના કાર્યને અનુરૂપ બળથી યુક્ત હતા.

Verse 7

सत्यलोकात्समानीतो नुतोहं विश्वकारकः । ससुतस्स परीवारो मूर्तवेदापिसंयुतः

સત્યલોકથી બોલાવવામાં આવેલ હું—પ્રગટ વિશ્વનો સર્જક બ્રહ્મા—વિધિપૂર્વક પૂજાયો; પુત્રসহ, પરિજન‑પાર્ષદসহ, અને મૂર્તિમાન વેદો સાથે પણ।

Verse 8

वैकुंठाच्च तथा विष्णुस्संप्रार्थ्य विविधादरात् । सपार्षदपरीवारस्समानीतो मखं प्रति

પછી વૈકુંઠમાં વિવિધ આદરથી પ્રાર્થના કરીને વિષ્ણુને પણ બોલાવાયો; તે પાર્ષદ‑પરિવારসহ યજ્ઞમંડપ તરફ લાવવામાં આવ્યો. (શૈવ દૃષ્ટિએ મહાદેવતાઓ પણ યજ્ઞની મર્યાદામાં ભાગ લે છે; પરંતુ યજ્ઞનું પરમ ફળ અંતે સર્વેશ્વર શિવ પર જ આધારિત છે.)

Verse 9

एवमन्ये समायाता दक्षयज्ञं विमोहिताः । सत्कृतास्तेन दक्षेन सर्वे ते हि दुरात्मना

એ જ રીતે અન્ય ઘણા પણ દક્ષના યજ્ઞમાં આવ્યા, મોહગ્રસ્ત મનવાળા. તે દુરાત્મા દક્ષે સૌનો સત્કાર કર્યો.

Verse 10

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि तेभ्यो दत्तानि तेन वै

ત્વષ્ટાએ રચેલા તે દિવ્ય ભવન—અતિમૂલ્ય, તેજસ્વી અને વિશાળ—તેણે નિશ્ચયે તેમને અર્પણ કર્યા.

Verse 11

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथायोग्यं च संस्थिताः । सन्मानिता अराजंस्ते सकला विष्णुना मया

તે સર્વ પવિત્ર ધામોમાં તેઓ યોગ્યતા મુજબ સ્થિર કરાયા. મને—વિષ્ણુને—સર્વ રીતે સન્માન પામી તેઓ બધા તેજસ્વી બન્યા.

Verse 12

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तदा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

તે સમયે કનખલ તીર્થમાં મહાયજ્ઞ ચાલી રહ્યો હતો. ત્યારે દક્ષે ભૃગુ વગેરે તપોધન ઋષિઓને ઋત્વિજ (યજ્ઞપુરોહિત) તરીકે નિયુક્ત કર્યા હતા.

Verse 13

अधिष्ठाता स्वयं विष्णुस्सह सर्वमरुद्गणैः । अहं तत्राऽभवं ब्रह्मा त्रयीविधिनिदर्शकः

ત્યાં અધિષ્ઠાતા સ્વયં વિષ્ણુ હતા, સર્વ મરુદ્ગણો સહિત. અને હું ત્યાં બ્રહ્મા રૂપે હાજર હતો—વેદત્રયીના વિધિઓનો નિર્દેશક.

Verse 14

तथैव सर्वदिक्पाला द्वारपालाश्च रक्षकाः । सायुधास्सपरीवाराः कुतूहलकरास्सदा

તેમજ સર્વ દિક્પાલો, દ્વારપાલો અને રક્ષકો—શસ્ત્રધારી અને પોતાના પરિજન સહિત—સદા હાજર હતા અને સતત વિસ્મય તથા કૌતૂહલ જગાવતા હતા.

Verse 15

उपतस्थे स्वयं यज्ञस्सुरूपस्तस्य चाध्वरे । सर्वे महामुनिश्रेष्ठाः स्वयं वेदधराऽभवन्

તે યજ્ઞાધ્વરમાં સ્વયં યજ્ઞદેવ સુંદર રૂપે પ્રગટ થયો. અને સર્વ મહામુનિશ્રેષ્ઠો સ્વયમે વેદોના ધારક તથા સ્થાપક બની ગયા.

Verse 16

तनूनपादपि निजं चक्रे रूपं सहस्रशः । हविषा ग्रहणायाशु तस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

તે મહાયજ્ઞ-મહોત્સવમાં હવિ ગ્રહણ કરવા માટે તનૂનપાતે પણ તત્કાળ પોતાનું સ્વરૂપ સહસ્ર રીતે ધારણ કર્યું.

Verse 17

अष्टाशीतिसहस्राणि जुह्वति सह ऋत्विजः । उद्गातारश्चतुषष्टि सहस्राणि सुरर्षयः

ઋત્વિજોની સાથે અઠ્ઠ્યાસી હજાર લોકોએ પવિત્ર અગ્નિમાં આહુતિઓ અર્પણ કરી; અને ચોસઠ હજાર દિવ્ય ઋષિ-ઉદ્ગાતાઓએ એકસાથે સામગાન કર્યું.

Verse 18

अध्वर्यवोथ होतारस्तावन्तो नारदादयः । सप्तर्षयस्समा गाथाः कुर्वंति स्म पृथक्पृथक्

ત્યારે અધ્વર્યુ અને હોતૃ યાજકો—નારદ આદિ સાથે—સપ્તઋષિઓ સાથે મળીને, તે પવિત્ર સભામાં દરેકે અલગ અલગ મધુર સ્તુતિગાથાઓ રચી ને પાઠ કરી।

Verse 19

गंधर्वविद्याधरसिद्धसंघानादित्यसंघान् सगणान् सयज्ञान् । संख्यावरान्नागचरान् समस्तान् वव्रे स दक्षो हि महाध्वरे स्वे

પોતાના મહાધ્વર યજ્ઞ માટે દક્ષે ગંધર્વ, વિદ્યાધર અને સિદ્ધોના સમૂહો; આદિત્યોના સંઘો; વિવિધ ગણો તથા યજ્ઞકર્મીઓ; તેમજ નાગજાતિના શ્રેષ્ઠો સહિત સર્વને—કોઈને પણ ન છોડીને—આમંત્રિત કર્યા।

Verse 20

द्विजर्षिराजर्षिसुरर्षिसंघा नृपास्समित्राः सचिवास्स सैन्याः । वसुप्रमुख्या गणदेवताश्च सर्वे वृतास्तेन मखोपवेत्त्राः

દ્વિજઋષિ, રાજઋષિ અને દેવઋષિઓના સમૂહો; મિત્રો, મંત્રીઓ અને સેનાઓ સહિત રાજાઓ; તેમજ વસુઓના અગ્રસ્થાને રહેલા ગણદેવતાઓ—આ સર્વેને તેણે યજ્ઞના માનનીય અતિથિ તરીકે આમંત્રિત કર્યા।

Verse 21

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो रेजे कृतस्वस्त्ययनो भृशम्

ત્યારે દક્ષ દીક્ષાથી યુક્ત થયો; કૌતુક-મંગલ અને રક્ષા-વિધિઓ શુભ રીતે સંપન્ન થયા. પત્ની સાથે તે અત્યંત તેજસ્વી રીતે ઝળહળ્યો, કલ્યાણાશીર્વાદોથી પૂર્ણ સુરક્ષિત બનીને।

Verse 22

तस्मिन् यज्ञे वृतश्शंभुर्न दक्षेण दुरात्मना । कपालीति विनिश्चित्य तस्य यज्ञार्हता न हि

તે યજ્ઞમાં દુષ્ટમન દક્ષે શંભુને આમંત્રિત ન કર્યો. ‘એ તો કપાલી છે’ એમ નક્કી કરીને તેણે જાહેર કર્યું કે શિવ યજ્ઞભાગ માટે અયોગ્ય છે.

Verse 23

कपालिभार्येति सती दयिता स्वसुतापि च । नाहूता यज्ञविषये दक्षेणागुणदर्शिना

કપાલી (શિવ)ની પ્રિય પત્ની અને પોતાની જ પુત્રી હોવા છતાં, યજ્ઞના પ્રસંગે ગુણ ન જોતા દોષદર્શી દક્ષે સતીને આમંત્રિત ન કરી.

Verse 24

एवं प्रवर्तमाने हि दक्षयज्ञे महोत्सवे । स्वकार्यलग्नास्तत्रासन् सर्वे तेऽध्वरसंमताः

આ રીતે દક્ષનો યજ્ઞ-મહોત્સવ પ્રવર્તતો હતો ત્યારે, અધ્વરમાં સંમત એવા સર્વે જનો ત્યાં પોતાના-પોતાના કર્મમાં લીન રહી હાજર હતા।

Verse 25

एतस्मिन्नंतरेऽदृष्ट्वा तत्र वै शंकरं प्रभुम् । प्रोद्विग्नमानसश्शैवो दधीचो वाक्यमब्रवीत्

એ જ સમયે ત્યાં પ્રભુ શંકરને ન જોઈ, મનથી વ્યાકુળ થયેલા શૈવ ઋષિ દધીચિએ આ વચન કહ્યું।

Verse 26

दधीच उवाच । सर्वे शृणुत मद्वाक्यं देवर्षिप्रमुखा मुदा । कस्मान्नैवागतश्शंभुरस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

દધીચિ બોલ્યા—હે દેવર્ષિપ્રમુખો, તમે સૌ આનંદથી મારા વચન સાંભળો. આ યજ્ઞ-મહોત્સવમાં શંભુ (ભગવાન શિવ) કેમ બિલકુલ આવ્યા નથી?

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे यज्ञप्रारंभो नाम सप्तविंशोऽध्यायः

આ રીતે શ્રીશિવમહાપુરાણની દ્વિતીય રુદ્રસંહિતાના દ્વિતીય સતીખંડમાં “યજ્ઞપ્રારંભ” નામનો સત્તાવીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।

Verse 28

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि भवंति शंसन्ति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान् पुराणो वृषध्वजो नीलगलः परेशः

જેનાથી જ સર્વ મંગળ થાય છે, જેને મહાવિદ્વાન ઋષિઓ સતત સ્તુતિ કરે છે—એ જ આદિપુરુષ, વૃષધ્વજ, નીલકંઠ પરમેશ્વર અહીં સર્વથા દેખાતો નથી।

Verse 29

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिगतानि दक्षः । त्रिपंचकेनाप्यथ मंगलानि भवंति सद्यः परतः पुराणि

જેનાથી દક્ષે પ્રાપ્ત અમંગળને પણ મંગળ માન્યું—તેમ જ ‘ત્રિ-પંચક’ માત્રથી પણ તરત મંગળ થાય છે; ત્યારબાદ પ્રાચીન પુણ્યફળો ક્રમે પ્રગટ થાય છે।

Verse 30

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेशितुः । त्वरितं ब्रह्मणा वापि विष्णुना प्रभुविष्णुना

અતએવ પરમેશ્વરનું તાત્કાલિક આવાહન તારે જ કરવું જોઈએ. ઝડપથી કર—બ્રહ્મા દ્વારા અથવા પ્રભુ વિષ્ણુ દ્વારા।

Verse 31

इन्द्रेण लोकपालैश्च द्विजैस्सिद्धैस्सहाधुना । सर्वथाऽऽनयनीयोसौ शंकरो यज्ञपूर्त्तये

ઇન્દ્રે લોકપાલો, દ્વિજ ઋષિઓ, સિદ્ધો અને સાધુજનો સાથે કહ્યું—યજ્ઞની પૂર્ણતા માટે શંકરને સર્વ રીતે (અહીં) લાવવો જ જોઈએ.

Verse 32

सर्वैर्भवद्भिर्गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः । दाक्षायण्या समं शम्भुमानयध्वं त्वरान्विताः

તમ સૌએ ત્યાં જવું, જ્યાં દેવ મહેશ્વર છે. દાક્ષાયણી સાથે શંભુને ત્વરાથી અહીં લઈ આવો.

Verse 33

तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छम्भुना परमात्मना । अत्रागतेन देवेशास्सांबेन परमात्मना

તે પરમાત્મા શંભુથી સર્વ કંઈ પવિત્ર બને છે. કારણ કે દેવેશ પરમાત્મા અંબા સાથે અહીં આવ્યા છે.

Verse 34

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्यानेतव्यो वृषध्वजः

જેનાં સ્મરણ અને નામોચ્ચાર માત્રથી સર્વ પુણ્ય પરિપૂર્ણ થાય છે; તેથી સર્વ પ્રયત્નથી વૃષધ્વજ ભગવાન શિવને અવશ્ય આહ્વાન કરીને પધરાવવો।

Verse 35

समागते शंकरेऽत्र पावनो हि भवेन्मखः । भविष्यत्यन्यथाऽपूर्णः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

અહીં શંકર પધારે ત્યારે આ યજ્ઞ નિશ્ચયે પાવન બને છે; નહીંતર તે અપૂર્ણ જ રહેશે—આ સત્ય છે, હું સ્પષ્ટ કહું છું।

Verse 36

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दक्षो रोषसमन्वितः । उवाच त्वरितं मूढः प्रहसन्निव दुष्टधीः

બ્રહ્માએ કહ્યું—તેના તે વચન સાંભળીને દક્ષ ક્રોધથી ભરાઈ ગયો. મૂઢ અને દુષ્ટબુદ્ધિ બની તે તરત બોલ્યો, જાણે ઉપહાસમાં હસતો હોય તેમ।

Verse 37

मूलं विष्णुर्देवतानां यत्र धर्मस्सनातनः । समानीतो मया सम्यक् किमूनं यज्ञकर्मणि

‘દેવતાઓનું મૂળ વિષ્ણુ છે અને ત્યાં સનાતન ધર્મ સ્થિત છે. મેં તેમને યોગ્ય રીતે અહીં બોલાવી લીધા છે—તો યજ્ઞકર્મમાં શું ઉણપ છે?’

Verse 38

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणि विविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

‘જેનામાં વેદો, યજ્ઞો અને વિવિધ કર્મો—આ બધું સુપ્રતિષ્ઠિત છે, એ જ વિષ્ણુ અહીં આવ્યા છે।’ (શૈવ દૃષ્ટિએ આ વૈદિક વિધિઓ અંતર્યામી પરમેશ્વર શિવ સાથે સંલગ્ન થાય ત્યારે જ સ્થિરતા અને પૂર્ણ ફળ પામે છે.)

Verse 39

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैस्सोपनिषद्भिश्च विविधैरागमैस्सह

સત્યલોકમાંથી લોકપિતામહ બ્રહ્મા પધાર્યા; વેદો, ઉપનિષદો તથા વિવિધ આગમ-શાસ્ત્રો સહિત।

Verse 40

तथा सुरगणैस्साकमागतस्सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

તેમજ દેવગણો સાથે સ્વયં દેવરાજ પણ આવ્યા; અને એ જ રીતે પાપરહિત ઋષિઓ પણ અહીં એકત્ર થયા છે।

Verse 41

येये यज्ञोचिताश्शांताः पात्रभूतास्समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञास्सर्वे यूयं दृढव्रताः

અહીં એકત્ર થયેલા તમે સૌ—યજ્ઞયોગ્ય, સ્વભાવથી શાંત, પાત્રભૂત, અને વેદ તથા વેદાર્થના તત્ત્વજ્ઞ—નિશ્ચયે દૃઢવ્રતી છો.

Verse 42

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्र ब्रह्मणा नोदितेन हि

“અને અમને રુદ્રથી શું કામ? હે વિપ્ર, બ્રહ્માની પ્રેરણાથી જ મેં મારી કન્યાનું દાન કરી દીધું છે.”

Verse 43

हरोऽकुलीनोसौ विप्र पितृमातृविवर्जितः । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

હે વિપ્ર! તે હર ‘અકુલીન’ કહેવાય છે અને પિતા‑માતા વિના છે. તે જ એકલો ભૂત‑પ્રેત‑પિશાચોનો દુર્જેય અધિપતિ છે, જેને જીતવું કઠિન છે।

Verse 44

आत्मसंभावितो मूढ स्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्न योग्योसौ नानीतो हि मयाऽधुना

તે આત્મગર્વથી મત્ત, મૂઢ, અહંકારથી સ્તબ્ધ, હઠી મૌન ધારણ કરનાર અને ઈર્ષ્યાળુ છે. આ પવિત્ર કર્મ માટે તે યોગ્ય નથી; તેથી મેં તેને અત્યારે અહીં લાવ્યો નથી।

Verse 45

तस्मात्त्वमीदृशं वाक्यं पुनर्वाच्यं न हि क्वचित् । सर्वेर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

અતએવ આવું વચન તમે ક્યારેય ફરી ન બોલશો. તેના બદલે તમે સૌ મળીને મારો આ મહાયજ્ઞ કરો, જેથી તે ખરેખર સફળ અને મંગલમય બને।

Verse 46

ब्रह्मोवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचो वाक्यमब्रवीत् । सर्वेषां शृण्वतां देवमुनीनां सारसं युतम्

બ્રહ્માએ કહ્યું—તેના વચન સાંભળી દધીચિએ ઉત્તર આપ્યો; બધા દેવમુનિઓ ધ્યાનથી સાંભળતા હતા, અને તે વાણી સારસભર હતી।

Verse 47

दधीच उवाच । अयज्ञोयं महाजातो विना तेन शिवेन हि । विनाशोपि विशेषेण ह्यत्र ते हि भविष्यति

દધીચિ બોલ્યા—આ તો મહા ‘અયજ્ઞ’ બની ગયો છે, કારણ કે તે ભગવાન શિવ વિના કરવામાં આવે છે. તેથી અહીં તમારે વિશેષ રીતે વિનાશ નિશ્ચિત ભોગવવો પડશે.

Verse 48

एवमुक्त्वा दधीचोसावेक एव विनिर्गतः । यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ

આમ કહીને મુનિ દધીચિ એકલા જ નીકળી ગયા. દક્ષના યજ્ઞવાટથી તેઓ ઝડપથી પોતાના આશ્રમમાં પરત ગયા.

Verse 49

ततोन्ये शांकरा ये च मुख्याश्शिवमतानुगाः । निर्ययुस्स्वाश्रमान् सद्यश्शापं दत्त्वा तथैव च

પછી અન્ય મુખ્ય શાંકર ભક્તો—શિવમતના અગ્રગણ્ય અનુયાયીઓ—પોતપોતાના આશ્રમોમાંથી તરત નીકળી આવ્યા અને તેમ જ શાપ પણ ઉચ્ચાર્યો.

Verse 50

मुनौ विनिर्गते तस्मिन् मखादन्येषु दुष्टधीः । शिवद्रोही मुनीन् दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

જ્યારે તે મુનિ નીકળી ગયા અને યજ્ઞસ્થળમાંથી બીજા પણ બહાર ગયા, ત્યારે દુષ્ટબુદ્ધિ અને શિવદ્રોહી દક્ષ હસતાં હસતાં મુનિઓને આ શબ્દો બોલ્યો.

Verse 51

दक्ष उवाच । गतः शिवप्रियो विप्रो दधीचो नाम नामतः । अन्ये तथाविधा ये च गतास्ते मम चाध्वरात्

દક્ષ બોલ્યો—શિવપ્રિય, નામથી પ્રસિદ્ધ બ્રાહ્મણ દધીચિ ગયો છે; અને તેવા જ સ્વભાવવાળા અન્ય લોકો પણ મારા આ યજ્ઞમાંથી નીકળી ગયા છે।

Verse 52

एतच्छुभतरं जातं संमतं मे हि सर्वथा । सत्यं ब्रवीमि देवेश सुराश्च मुनयस्तथा

આ તો અત્યંત શુભ બન્યું છે; હું તેને સર્વથા સંમત માનું છું. હે દેવેશ, હું સત્ય કહું છું—દેવતાઓ અને મુનિઓ પણ તેમ જ કહે છે।

Verse 53

विनष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः । वेदबाह्या दुराचारास्त्याज्यास्ते मखकर्मणि

જેનાં ચિત્ત વિનષ્ટ છે, જે મંદબુદ્ધિ છે, જે મિથ્યા વાણીમાં રત અને દુષ્ટ છે—જે વેદમાર્ગથી બહિષ્કૃત રહી દુર્વર્તન કરે છે—એવા લોકો મખકર્મમાં ત્યાજ્ય છે.

Verse 54

वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः । यज्ञं मे सफलं विप्रास्सुराः कुर्वंतु माऽचिरम्

તમે સૌ વેદવિધાનોમાં રત છો અને તમારા અગ્રગામી તરીકે વિષ્ણુ છે. હે વિપ્રો, દેવતાઓ અચિરেই મારા યજ્ઞને સફળ કરે.

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य शिवमायाविमोहिताः । यन्मखे देवयजनं चक्रुस्सर्वे सुरर्षयः

બ્રહ્માએ કહ્યું—તેના વચન સાંભળી, શિવમાયાથી વિમોહિત થયેલા સર્વ દેવો અને દેવર્ષિઓએ તે યજ્ઞમાં દેવયજન કર્યું.

Verse 56

इति तन्मखशापो हि वर्णितो मे मुनीश्वर । यज्ञविध्वंसयोगोपि प्रोच्यते शृणु सादरम्

હે મુનીશ્વર, યજ્ઞસંબંધિત તે શાપ મેં આ રીતે વર્ણવ્યો; હવે યજ્ઞવિધ્વંસનો ક્રમ પણ કહું છું—આદરપૂર્વક સાંભળો।