Sukta 37

Mantra 1

सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः । तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह ॥

સૂર્યના ભાનુ (કિરણ) સાથે તે પોતાને સંયમિત કરી આગળ ધસી જાય છે—આહુતિ આપતો, ઘૃતપૃષ્ઠ (ઘૃત સમાન તેજવાળી પીઠ ધરાવતો), સ્વંચા: (પોતાના માર્ગે ગતિ કરતો). તેના માટે અમૃધ્રા ઉષસો (અચૂક પ્રભાતો) વિસ્તરે અને ફાટી નીકળે—જે કહે છે: ‘ઇન્દ્ર માટે સોમ પિષીએ/સુનવામ.’

Mantra 2

समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते । ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम् ॥

સમિદ્ધ અગ્નિ વન સમૃદ્ધિ સમાન પ્રજ્વલિત છે; બર્હિ (પવિત્ર કુશ) પાથરાયેલું છે; ગ્રાવા (સોમ-પેષણ પથ્થરો) જોડાયા છે; સુત સોમો યજ્ઞ માટે તૈયાર છે. જેના ગ્રાવાઓ પ્રેરક વાણી ઉચ્ચારે છે—તે અધ્વર્યુ હવિષા સાથે સોમની ધારા (સિંધુ)ને પ્રવાહિત કરે છે.

Mantra 3

वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् । आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते ॥

આ વધૂ-આત્મા પતિને શોધતી આગળ વધે છે; જે તેને વહન કરે છે—તે મહિષી, પ્રેરક અને મહાન શક્તિરૂપ રાણી-શક્તિને. તેની શ્રવસ્ (કીર્તિ)થી રથ ધ્વનિ સાથે નજીક આવે છે; અનેક સહસ્રો તેની આસપાસ ફરતા-વળતા રહે છે—વિજયી પ્રકટતામાં શક્તિઓ એકત્રિત થાય છે.

Mantra 4

न स राजा व्यथते यस्मिन्निन्द्रस्तीव्रं सोमं पिबति गोसखायम् । आ सत्वनैरजति हन्ति वृत्रं क्षेति क्षितीः सुभगो नाम पुष्यन् ॥

જે રાજામાં ઇન્દ્ર ગોસખા (કિરણોના સખા) એવા તીવ્ર સોમને પીએ છે—તે રાજા કદી ડગમગતો નથી. પોતાના સત્વન (વિજયી બળો)થી તે આગળ ધપાવે છે; વૃત્ર (આવરણકર્તા)ને સંહારે છે. તે ક્ષિતિઓ (વિસ્તારો/લોકો) પર અધિકાર સાથે વસે છે, પોતાનું સુભગ નામ પોષે છે—વિજયના ઋત (નિયમ)માં તેનું અસ્તિત્વ વધે છે.

Mantra 5

पुष्यात्क्षेमे अभि योगे भवात्युभे वृतौ संयती सं जयाति । प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति य इन्द्राय सुतसोमो ददाशत् ॥

તે ક્ષેમમાં પુષ્યે છે અને યોગ (મેળાપ)માં વિજયી બને છે; બંને વૃત્તિઓમાં, જ્યારે તેઓ સંઘર્ષમાં સામસામે મળે, ત્યારે તે સંપૂર્ણ રીતે જીતે છે. તે સૂર્યને પ્રિય અને અગ્નિને પ્રિય બને છે—જે ઇન્દ્રને સુત સોમ અર્પે છે.