Sukta 29

Mantra 1

धृतव्रता आदित्या इषिरा आरे मत्कर्त रहसूरिवागः । शृण्वतो वो वरुण मित्र देवा भद्रस्य विद्वाँ अवसे हुवे वः ॥

ધૃતવ્રત આદિત્યો! ઇષિર—ઉત્કટ શક્તિઓ—છુપા પ્રેરણા સમી રહસ્યમય દોષને મારે થી દૂર રાખો. હે દેવ વરુણ અને મિત્ર! તમે સાંભળો; ભદ્રના જાણકાર બની, સહાય માટે હું તમને આહ્વાન કરું છું.

Mantra 2

यूयं देवाः प्रमतिर्यूयमोजो यूयं द्वेषांसि सनुतर्युयोत । अभिक्षत्तारो अभि च क्षमध्वमद्या च नो मृळयतापरं च ॥

હે દેવો, તમે જ પ્રેરક પ્રજ્ઞા છો; તમે જ ઓજસ્ (બળ) છો. તમે અમારા દ્વેષોને દૂરથી જ હાંકી કાઢો. અધિપતિરૂપે અમારાં પ્રત્યે ક્ષમા-ધૈર્ય રાખો; આજે પણ અને પરે પણ અમારે ઉપર કૃપા કરીને અમને આરોગ્ય અને શાંતિ આપો.

Mantra 3

किमू नु वः कृणवामापरेण किं सनेन वसव आप्येन । यूयं नो मित्रावरुणादिते च स्वस्तिमिन्द्रामरुतो दधात ॥

તો પછી અમે તમને બીજાં કોઈ ઉપાયથી શું કરી શકીએ? માત્ર ઉપરછલ્લા લાભથી શું? હે મિત્ર-વરুণ અને અદિતિ, તમે અમારે માટે સ્વસ્તિ સ્થાપો; અને હે ઇન્દ્ર, મરુતો સાથે, તે કલ્યાણને દૃઢ કરો.

Mantra 4

हये देवा यूयमिदापयः स्थ ते मृळत नाधमानाय मह्यम् । मा वो रथो मध्यमवाळृते भून्मा युष्मावत्स्वापिषु श्रमिष्म ॥

હે દેવો, ખરેખર તમે જ તૃપ્તિ અને તાજગી આપનાર આપઃ (જળ) છો; દબાણમાં પરિશ્રમ કરનાર મને કૃપા કરો. તમારો રથ ઋત (સત્ય-વ્યવસ્થા)ના મધ્ય માર્ગથી ભટકી ન જાય; અને તમારી સાથેના સિદ્ધિઓમાં અમે થાકી ન જઈએ.

Mantra 5

प्र व एको मिमय भूर्यागो यन्मा पितेव कितवं शशास । आरे पाशा आरे अघानि देवा मा माधि पुत्रे विमिव ग्रभीष्ट ॥

તમામાંથી એકે મારા માટે બહુ દોષ માપી કાઢ્યો છે—જેમ પિતા જુગારી પુત્રને તાડે તેમ. હે દેવો, ફાંસાં દૂર રહે, પાપો પણ દૂર રહે; પક્ષી-પકડનાર જેમ શિકારને ઝપટે તેમ, પુત્ર પર મને પકડી ન લો.

Mantra 6

अर्वाञ्चो अद्या भवता यजत्रा आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् । त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्तादवपदो यजत्राः ॥

આજે અમારી તરફ વળો, હે યજનીય દેવો; હૃદયમાં ભય ધરાવતો હું તમામાં આશ્રય લઈ મુક્તિ પામું. હે દેવો, વરુણ-વૃત્તિ જેવી વાઘીયા બળની ગુપ્ત ઘાતથી અમને બચાવો; હે યજત્રાઓ, પતન કરાવનાર કર્તાથી પણ અમને બચાવો.

Mantra 7

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्त्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

હે વરુણ, મઘવનના પ્રિય—બહુ દાન આપનાર—તેની પ્રિય સાન્નિધ્યથી હું વંચિત ન થાઉં, અને શૂન્યતા તથા અભાવમાં ન પડી જાઉં. હે રાજન, સમૃદ્ધિના સુયમિત માર્ગથી હું ખસી ન જાઉં; અમે વિદથમાં વિશાળનું વચન બોલીએ, આંતરિક વીર્યથી સુવીર બનીને.