Sukta 11

Mantra 1

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम् ॥

ઇન્દ્રને સર્વ ગિરાઓ (સ્તુતિ-વાણી) વધારતી રહી છે—સમુદ્ર સમો વ્યાપક, સર્વત્ર વિસ્તરેલો. રથીઓમાં અતિશય રથી, વાજો (બળ-સમૃદ્ધિ)નો સ્વામી, સત્યવાનાઓનો અધિપતિ-નેતા.

Mantra 2

सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम् ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા સખ્યમાં અમે—વાજિનઃ (બળ-સમૃદ્ધિ ઇચ્છનાર)—ભય પામતા નથી, હે શવસસ્પતે (શક્તિના સ્વામી). તને જ અમે પોકાર સાથે આગળ ધપાવીએ છીએ—અપરાજિત જેતાને.

Mantra 3

पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदी वाजस्य गोमतः स्तोतृभ्यो मंहते मघम् ॥

ઇન્દ્રની પ્રાચીન રાતયો (દાન) અને તેની ઊતયો (રક્ષા-સહાય) કદી ક્ષીણ થતી નથી. જ્યારે તે સ્તોતાઓને ગોમત વાજનું મઘ (ઉદાર દાન) આપે છે, ત્યારે તે પ્રકાશ-કિરણોથી સમૃદ્ધ બળ-સમૃદ્ધિ બને છે (જ્ઞાનની ગાયો સમી).

Mantra 4

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः ॥

યુવાન કવિ, પુરોના ભેદક, અપરિમિત તેજવાળો, જન્મ્યો—ઇન્દ્ર, સર્વ કર્મનો ધારક, વજ્રધારી, પુરુષો દ્વારા બહુવિધ સ્તુતિ પામેલો.

Mantra 5

त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः ॥

હે અદ્રિવો (પથ્થરધારી), તું વલના ગોમત્—પ્રકાશ-કિરણોથી સમૃદ્ધ—ગુહા-બિલને ખોલી દીધું; ભયભીત અને દબાયેલા દેવોએ તને પ્રગટ રૂપે આગળ લાવ્યા.

Mantra 6

तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् । उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः ॥

હે શૂર, તારી રાતિભિઃ (દાન-કૃપાઓ) વડે હું વહેતા સિંધુ તરફ ફરી આવ્યો અને તેને પ્રગટ કર્યો; હે ગિર્વણ, તારી પાસે ગાયક-કારવઃ ઊભા રહ્યા—કારણ કે કાર્યના કર્તાઓ તારી તે શક્તિને જાણે છે.

Mantra 7

मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः । विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर ॥

હે ઇન્દ્ર, તું તારી માયાઓ—કૌશલ્યશક્તિઓ—દ્વારા માયાવી શુષ್ಣને પછાડી દીધો. તારા તે કર્મને જ્ઞાનીજન જાણે છે; તેમની શ્રવણશક્તિ ઉન્નત કર—તેમની પ્રેરિત કીર્તિ અને ગ્રહણક્ષમતાને ઊંચી ઉઠાવ.

Mantra 8

इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः ॥

બળથી અધિપતિ એવા ઇન્દ્રને સ્તોત્રો ગુંજ્યા. જેના દાન હજાર છે—અને ખરેખર વધુ પણ છે; કારણ કે તેની કૃપા ગણતરીથી પરે વહે છે.