Shloka 1
हनूमद्विक्रम-प्रशंसा तथा महेन्द्रारोहणम्
Hanuman’s Self-Assertion of Power and Ascent of Mount Mahendra
तं दृष्ट्वा जृम्भमाणं ते क्रमितुं शतयोजनम्।वीर्येणापूर्यमाणं च सहसा वानरोत्तमम्।।4.67.1।।सहसा शोकमुत्सृज्य प्रहर्षेण समन्विताः।विनेदुस्तुष्टुवुश्चापि हनूमन्तं महाबलम्।।4.67.2।।
taṃ dṛṣṭvā jṛmbhamāṇaṃ te kramituṃ śatayojanam | vīryeṇāpūryamāṇaṃ ca sahasā vānarottamam ||
sahasā śokam utsṛjya praharṣeṇa samanvitāḥ | vinedus tuṣṭuvuś cāpi hanūmantaṃ mahābalam ||
તે વાનરોત્તમ હનુમાનને અચાનક જંભતા, શતયોજન પાર કરવા માટે દેહ વિસ્તરાવતા અને પરાક્રમથી પરિપૂર્ણ થતા જોઈ સૌએ ક્ષણમાં શોક ત્યજી દીધો. હર્ષથી ભરાઈ તેઓ આનંદધ્વનિ કરવા લાગ્યા અને મહાબલી હનુમાનની સ્તુતિ કરી.
'In order to cross a hundred yojanas, Hanuman, the best of monkeys expanded his might and strength. Seeing him, a warrior of great strength, all the monkeys, filled with enthusiasm at once gave up grief and collected together.They rejoiced and propitiated him screaming aloud.
FAQs
Dharma is strengthened by collective faith in righteous effort: when a capable servant rises for a just task, despair gives way to shared courage.
As the search party faces the oceanic leap to Laṅkā, Hanumān manifests his immense form and readiness, restoring the group’s confidence.
Readiness for selfless action—power is displayed in the service of a moral mission, not for domination.