
The Glory of Vṛndāvana (Hari-nāma and Vaiṣṇava Observances in Kali-yuga)
ઉમા (પાર્વતી) પૂછે છે—કલિયુગમાં વિષયાસક્તિ અને ગૃહસ્થજીવનના ક્લેશોમાં ફસાયેલા લોકો જીવન કેવી રીતે ધારણ કરે? મહેશ્વર (શિવ) ઉત્તર આપે છે—આ યુગનો કઠોર પણ નિશ્ચિત ઉપાય એકમાત્ર હરિનામ છે. “હરે રામ હરે રામ… હરે કૃષ્ણ હરે કૃષ્ણ…” આ નામમંત્રનો જપ અને શ્રીરામ-શ્રીકૃષ્ણનું સતત સ્મરણ સર્વ દુઃખનો ક્ષય કરે છે. પછી નામસ્મરણથી શુદ્ધિ, હરિનામ લેતાં ગંગાસ્નાન, અને ગોવિંદની શરણાગતિથી મહાપાપનો નાશ—આ બધું વર્ણવાય છે. આગળ વ્રત-ઉત્સવવિધિઓ—જ્યેષ્ઠમાં અભિષેક, એકાદશીએ શયન-પ્રબોધનના નિયમો, કાર્તિકમાં દીપદાન, તથા બ્રાહ્મણો અને વૈષ્ણવ ભક્તોને ભોજન—સમજાવવામાં આવે છે. શોભાયાત્રા, ડોલોત્સવ, સુગંધિત લેપન અને વિવિધ અર્પણો સાથે અંતે વ્રજ-વૃંદાવનભક્તિને સર્વોત્તમ સાધના અને પરમ આશ્રય તરીકે પ્રતિપાદિત કરવામાં આવે છે।
No shlokas available for this adhyaya yet.