Adhyaya 71

પાર્વતીના પ્રશ્નથી પ્રેરિત થઈ મહાદેવ એક ઉપાખ્યાન કહે છે. કૃષ્ણાવતારનું સમાચાર સાંભળીને નારદ ગોકુળ આવે છે; બાળકૃષ્ણનું દર્શન અને વ્રજવાસીઓની નિર્મળ ભક્તિ જોઈ તે આનંદિત થાય છે. પછી તે ગોપગૃહોમાં લક્ષ્મીની લીલા-પ્રકટતા શોધવા લાગે છે. ભાનુના ઘરમાં તેને એક અદભુત સ્ત્રી-તત્ત્વની હાજરી જણાય છે અને તે દીર્ઘ સ્તુતિ કરે છે—તેણીને શક્તિ, મહામાયા અને હરિપ્રિયા તરીકે વર્ણવી, વિશ્વશક્તિ અને વ્રજરસની મધુરતા એકરૂપ બતાવે છે. આગળ તે કન્યા મનોહર યુવનરૂપ ધારણ કરે છે; સખીઓ નારદને ગોવર્ધન પાસે કुसુમ સરોવર નજીક અશોકલતા પાસે મધરાત્રિના મિલનસ્થળનું સૂચન આપે છે. ત્યાં અશોકમાલિની વસંતોત્સવમાં હરિપૂજાનું વર્ણન કરીને ભક્તિનો માર્ગ બતાવે છે અને હરિપ્રિયાના ગુહ્ય રહસ્ય તરફ નારદને અંતર્મુખ કરે છે. ભક્તિ અને દર્શન દુર્લભ છે અને માત્ર કૃપાથી જ પ્રાપ્ત થાય છે, એમ તે સમજાવે છે.