Adhyaya 111

રામે મહેશ્વરના નામોની મહિમા અને તેની સાથે જોડાયેલા ભક્તિકર્મ—પૂજા, નમસ્કાર, દર્શન તથા જળ, ધૂપ, દીપ વગેરે અર્પણ—વિશે પૂછ્યું. શંભુએ કહ્યું કે આ મહિમા અપરિમેય છે; છતાં સંક્ષેપમાં એક ઉપાખ્યાન દ્વારા સમજાવે છે. વિધૃધ્ત નામનો બાલરાજા વડીલોનો તિરસ્કાર કરી દુષ્ટ સંગત અપનાવે છે; પછી લૂંટારો અને ક્રૂર નરભક્ષક બની જાય છે અને અંતે મરે છે. યમદૂતોએ પાશ-દંડથી બાંધવા પ્રયત્ન કર્યો ત્યારે તેમના પાશ અને દંડ અજ્ઞાત શક્તિથી તૂટી ગયા; સ્વયં મૃત્યુ/યમ આવ્યો અને વીરભદ્ર તથા વહ્નિમુખ સાથે સંઘર્ષ થયો. ત્યારે શિવ હસ્તક્ષેપ કરીને યમ અને તેના દૂતોને મુક્ત કરે છે અને સિદ્ધાંત જાહેર કરે છે—મરણક્ષણમાં ભક્ત સાથે મારું નામ નિવાસ કરે છે; અપૂર્ણ ઉચ્ચાર પણ શિવલોકપ્રાપ્તિ આપે છે. પંચાક્ષરી અને શતરુદ્રીય જપનાર, રુદ્રાક્ષ-ભસ્મ ધારણ કરનાર, તથા કાશી જેવા પુણ્યક્ષેત્રોમાં દેહત્યાગ કરનાર યમના અધિકારથી રક્ષિત છે; આ કથા નિત્ય સાંભળવી પાપનાશક અને શિવપ્રદ કહેવાય છે.