Adhyaya 105

આ અધ્યાયમાં મુનિઓ સૂતને પવિત્ર કથા કહેવા વિનંતી કરે છે. શંભુ શ્રીરામને એક નાટ્યમય પ્રસંગ સંભળાવે છે—કામ‑ક્રોધથી ઉદ્ભવેલી ઉથલપાથલ અને કૃત્યાનું પ્રાગટ્ય, ત્યારબાદ રામ‑શંભુ લોકાલોક સુધી જાય છે અને તેજોમય નારાયણપુર પહોંચે છે. ત્યાં વિષ્ણુ તેમનું સન્માનપૂર્વક સ્વાગત કરે છે; રામનું એકપત્ની‑વ્રત પરોક્ષ રીતે પરીક્ષિત થઈ પ્રશંસિત થાય છે. પછી શિવ ધર્મોપદેશ આપે છે—સૂતક/અશૌચ, અમાવાસ્યા, અપરાહ્ન, તિથિની વૃદ્ધિ‑ક્ષય અને કુતુપ‑કાળ જેવી ગૂંચવણોમાં શ્રાદ્ધ ક્યારે મુલતવી રાખવું, ક્યારે પુનઃ કરવું, અને ક્યારે અન્ય દ્વારા કરાવવું. પૂજાના સમયની યોગ્યતા અને ફળવિશેષ પણ જણાવે છે. ત્યારબાદ ભસ્મ‑માહાત્મ્ય વિસ્તારે કહે છે—ભસ્મશબ્દની વ્યૂત્પત્તિ, ધારણસ્થાનો, પાપનાશકતા, રક્ષાત્મક ઉપયોગ, તેમજ ધનંજય વંશ, અરુંધતી‑દધીચિ અને હરિ‑શંકર સમાગમની કથાઓ. અંતે ફલશ્રુતિ શ્રોતાઓને શુદ્ધિ અને શિવધામપ્રાપ્તિનું વચન આપે છે।