Shloka 11
The Greatness of Hari’s Janmāṣṭamī (Jayantī) Vow
वसिष्ठ उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कस्माज्जातो जनार्द्दनः । पृथिव्यां त्रिदिवं त्यक्त्वा भवते कथयाम्यहम्
vasiṣṭha uvāca | śṛṇu rājanpravakṣyāmi kasmājjāto janārddanaḥ | pṛthivyāṃ tridivaṃ tyaktvā bhavate kathayāmyaham
વસિષ્ઠે કહ્યું—હે રાજન, સાંભળ; જનાર્દન શા માટે પ્રગટ થયા તે હું કહું છું. ત્રિદિવને ત્યજી પૃથ્વી પર તેઓ કેવી રીતે અવતર્યા, તે હું તને વર્ણવું છું।
Vasiṣṭha
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Type: celestial_realm
Sandhi Resolution Notes: राजन्प्रवक्ष्यामि = राजन् + प्रवक्ष्यामि; कस्माज्जातो = कस्मात् + जातः; कथयाम्यहम् = कथयामि + अहम्.
FAQs
Janārdana is a revered epithet of Viṣṇu, often also used for Kṛṣṇa, indicating the Lord who removes suffering and protects beings.
It introduces Vasiṣṭha’s forthcoming explanation of the cause and manner of the Lord’s manifestation on earth—framed as a descent from the heavenly realm.
The verse implies that divine manifestation is purposeful and intelligible within dharma: the Lord’s appearing in the world is not random, and attentive listening to sacred narration is presented as the proper way to understand it.