Shloka 39
Prayaga-mahatmya
Glory of Prayaga and the Magha Bath at Triveni
वातांबुपर्णाशनदेहशोषणैस्तपोभिरुग्रैश्चिरकालसंचितैः । योगैश्च संयांति नरास्तु यां गतिं स्नानात्प्रयागस्य हि यांति तां गतिम् ॥ ३९ ॥
vātāṃbuparṇāśanadehaśoṣaṇaistapobhirugraiścirakālasaṃcitaiḥ | yogaiśca saṃyāṃti narāstu yāṃ gatiṃ snānātprayāgasya hi yāṃti tāṃ gatim || 39 ||
વાયુ, જળ અને પાંદડાં પર નિર્વાહ કરીને દેહને શોષી નાખતા, દીર્ઘકાળ સંગ્રહિત ઉગ્ર તપ અને યોગસાધનાથી લોકો જે પરમ ગતિ પામે છે—એ જ ગતિ તેઓ પ્રયાગમાં માત્ર સ્નાનથી પ્રાપ્ત કરે છે।
Suta (narrating the Prayaga-mahatmya in Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It declares the extraordinary merit of Prayāga: the liberating spiritual result that normally requires long, severe tapas and yogic discipline is said to be attained through a single sacred bath there.
By elevating tīrtha-snānā (a devotional act performed with faith) as equal to arduous self-mortification, the verse supports the Purāṇic bhakti principle that grace-filled sacred practices can grant the highest goal when done with श्रद्धा (śraddhā).
Ritual practice (kalpa-oriented purity discipline) is implied: tīrtha-snānā as a prescribed act with specific place-based efficacy; no technical focus on vyākaraṇa or jyotiṣa is explicit in this verse.