Shloka 74
The Discourse of Rukmāṅgada
Prabodhinī Ekādaśī, Kārtika-vrata, and Satya-dharma
तद्विद्वांश्चारुनयने कथं भोक्ष्यामि पातकम् । मोहिन्युवाच । एकभुक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च ॥ ७४ ॥
tadvidvāṃścārunayane kathaṃ bhokṣyāmi pātakam | mohinyuvāca | ekabhuktena naktena tathaivāyācitena ca || 74 ||
પછી તે વિદ્વાન બોલ્યો—“હે ચારુનયને! હું જાણું છું, તો પણ આ પાપનું પ્રાયશ્ચિત્ત કેવી રીતે કરું?” મોહિનીએ કહ્યું—“એકભુક્ત (દિવસમાં એક વાર ભોજન), નક્તવ્રત (રાત્રિભોજન), અને ન માગીને મળેલું અન્ન જ ગ્રહણ કરવું।”
Mohinī
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It teaches that purification from sin (pātaka) is supported by niyama—disciplined restraints—especially food-vows (vrata) that reduce indulgence and cultivate humility.
While not naming a deity here, it frames penance as inner regulation; such restraint traditionally strengthens sattva and steadiness, making one fit for sustained worship, japa, and devotional observances.
Ritual discipline and vrata-practice are implied: ekabhukta (one meal), nakta (night-only meal), and ayācita (not soliciting food) function as practical dharma tools used in prāyaścitta frameworks.