Shloka 1
Adhyaya 89 — The Wrath of Shumbha and Nishumbha and the Fall of Nishumbha
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये रक्तबीजवधोनामाष्टाशीतितमोऽध्यायः ।
एकोननवतितमोऽध्यायः— ८९ ।
राजोवाच
विचित्रमिदमाख्यातं भगवन् भवता मम ।
देव्याश्चरितमाहात्म्यं रक्तबीजवधाश्रितम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye raktabījavadhonāmāṣṭāśītitamo 'dhyāyaḥ | ekonanavatitamo 'dhyāyaḥ—89 | rājovāca vicitram idam ākhyātaṃ bhagavan bhavatā mama | devyāś caritam āhātmyaṃ raktabījavadhāśritam ||
આ રીતે શ્રીમાર્કંડેય પુરાણના સાવર્ણિક મન્વંતરમાં, દેવીમાહાત્મ્ય અંતર્ગત ‘રક્તબીજવધ’ નામનો અઠ્ઠ્યાસીવો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે નવ્યાસીવો અધ્યાય આરંભ થાય છે. રાજાએ કહ્યું—ભગવન્, તમે મને રક્તબીજવધને કેન્દ્રમાં રાખી દેવીનું આ અદ્ભુત ચરિત્ર વર્ણવ્યું।
FAQs
The king’s response models śraddhā and inquiry: sacred narration is not passive entertainment but prompts further questioning aimed at understanding the unfolding of dharma and divine agency.
The explicit ‘manvantara’ marker places the episode within Manvantara-lakṣaṇa. The colophon also reflects Purāṇic textual organization used to anchor sacred history in cosmic time.
The transition signals a movement from one conquered inner tendency (self-replicating negativity) to the next confrontation (Śumbha/Niśumbha: pride and possessiveness), mirroring progressive purification.