Shloka 1
Adhyaya 87 — The Slaying of Dhumralochana and the Emergence of Kali; the Fall of Chanda and Munda (Chamunda Named)
इति श्रीमार्कण्डेयमहापुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये धूम्रलोचनवधो नाम षडशीतीतमोऽध्यायः ।
सप्तशीतीतमोऽध्यायः- ८७
ऋषिरुवाच— आज्ञप्तास्ते ततो दैत्याश्चण्डमुण्डपुरोगमाः ।
चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः ॥
iti śrīmārkaṇḍeyamahāpurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye dhūmralocanavadho nāma ṣaḍaśītitamo 'dhyāyaḥ / saptaśītitamādhyāyaḥ- 87 / ṛṣir uvāca ājñaptās te tato daityāś caṇḍamuṇḍapurogamāḥ / caturaṅgabalopetā yayur abhyudyatāyudhāḥ
આ રીતે શ્રી માર્કંડેય મહાપુરાણના સાવર્ણિક મન્વંતરમાં દેવીઘમાહાત્મ્યમાં ‘ધૂમ્રલોચન-વધ’ નામનો છ્યાસી મો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે સત્તાસી મો અધ્યાય આરંભ થાય છે. ઋષિ બોલ્યા—પછી શુમ્ભની આજ્ઞાથી ચંડ અને મુંડના નેતૃત્વમાં તે દૈત્યો ચતુરંગી સેનાસહ, શસ્ત્રો ઉંચા કરી, પ્રસ્થાન કર્યા।
FAQs
The colophon anchors the episode as sacred history within cosmic time; the ‘fourfold army’ underscores that sheer worldly organization cannot prevail against dharma-backed śakti.
Explicit Manvantara placement (one of the five marks). The verse also exemplifies how Purāṇas embed dharma instruction within time-cycles and episodic narratives.
The ‘fourfold army’ can be read as the total mobilization of outer faculties; when misdirected by ego, they march toward their own transformation through encounter with the Goddess.