Shloka 64
Adhyaya 82 — The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas
ननृतुश्चापरे तत्र युद्धे तूर्यलयाश्रिताः ।
कबन्धाश्छिन्नखिरसः खड्ग-शक्त्यृष्टिपाणयः ॥
nanṛtuś cāpare tatra yuddhe tūryalayāśritāḥ | kabandhāś chinnakhirasāḥ khaḍga-śakty-ṛṣṭipāṇayaḥ ||
અને કેટલાક ત્યાં તે યુદ્ધમાં વાદ્યોના તાલ પ્રમાણે નૃત્ય કરવા લાગ્યા; શિરચ્છિન્ન કબંધોએ હાથમાં ખડ્ગ, શૂલ અને તોમર ધારણ કર્યા હતા।
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "raudra", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The grotesque ‘dance’ of headless fighters shows the absurdity of violence driven by blind impulse; it is a warning about momentum of vice continuing even when reason is gone.
Ākhyāna within the Devī narrative cycle; it functions as dramatic amplification of Devī’s supremacy rather than as cosmological history.
Dancing to rhythm amid battle suggests prāṇic automatism—energies moving to ‘laya’ without consciousness; liberation requires restoring the ‘head’ (buddhi) under Śakti’s governance.