Shloka 47
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
ऋषिरुवाच
प्रियेतिसाम्प्रतं येयं त्वयोक्ता वरवर्णिनी ।
किं विस्मृतन्ते भूपाल श्लाघ्येयं गृहिणी तव ॥
ṛṣir uvāca
priyeti sāmprataṃ yeyaṃ tvayoktā varavarṇinī /
kiṃ vismṛtante bhūpāla ślāghyeyaṃ gṛhiṇī tava //
ઋષિએ કહ્યું—હમણાં જ તું જ તેને ‘પ્રિયા’ કહીને બોલાવ્યો હતો, આ શ્રેષ્ઠ તેજસ્વિ સ્ત્રીને. હે ભૂપાલ, તું તેને કેમ ભૂલી ગયો? તારી આ પત્ની સ્તુતિને યોગ્ય છે.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Forgetfulness of one’s obligations—especially toward those who sustain one’s life and dharma—is treated as a moral lapse. Praise without remembrance/commitment is hollow.
Didactic narrative; not pañcalakṣaṇa.
‘Smṛti’ (memory) is a spiritual faculty; its distortion indicates inner veiling. The sage’s reminder functions like a guru’s intervention to restore right-seeing.