Shloka 39
Adhyaya 45 — Jaimini’s Cosmological Questions and the Opening of Markandeya’s Account of Primary Creation
महताचावृतः सोऽपि यथाव्यरक्तेन वै महान् ।
भूतादिस्तु विकुर्वाणः शब्दतन्मात्रकन्ततः ॥
mahatā cāvṛtaḥ so 'pi yathāvyaraktena vai mahān | bhūtādis tu vikurvāṇaḥ śabdatanmātrakam tataḥ ||
એ અહંકાર પણ મહત્ દ્વારા આવૃત રહે છે, જેમ મહત્ અવ્યક્તથી આવૃત છે. ત્યારબાદ ભૂતાદિ (તામસ અહંકાર) પરિવર્તિત થઈ શબ્દ-તન્માત્રા ઉત્પન્ન કરે છે.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "jnana", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The world is explained as a cascade from subtle to gross. Since sound is first among tanmātras, disciplined speech (satya, hita) is implicitly elevated as foundational to order.
Sarga: continues the emanation chain into tanmātras, beginning with śabda.
Sound as the first subtle element resonates with mantra-doctrine: vibration precedes form. The ‘coverings’ suggest that gross perception is layered over subtler realities.