Shloka 10
Adhyaya 45 — Jaimini’s Cosmological Questions and the Opening of Markandeya’s Account of Primary Creation
कथञ्च वंशाः देवर्षि-पितृभूतादिसम्भवाः ।
मन्वन्तराणि च कथं वंशानुचरितञ्च यत् ॥
kathaṃ ca vaṃśā devarṣi-pitṛ-bhūtādi-sambhavāḥ | manvantarāṇi ca kathaṃ vaṃśānucaritaṃ ca yat ||
દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ, ભૂતો તથા અન્યોથી ઉત્પન્ન થયેલી વંશપરંપરાઓ કેવી રીતે પ્રગટ થઈ? મન્વંતરોનું વર્ણન કેવી રીતે કરવું, અને તે વંશો પછી આવતાં ઇતિહાસપ્રસંગો કયા છે?
FAQs
Human life is situated within vast networks of ancestry and cosmic administration; remembering lineage and epoch encourages responsibility (dharma) and continuity rather than isolated self-concern.
Explicitly calls for manvantara, vaṃśa, and vaṃśānucarita—three of the five lakṣaṇas—alongside earlier questions on sarga/pralaya.
Lineages can be read as streams of guṇa and saṃskāra; ‘Manu-epochs’ mirror phases of inner governance where different ‘laws’ (manu-dharma) dominate one’s psyche.