Shloka 9
Adhyaya 33 — Madālasa on the Fruit of Śrāddha Performed on Lunar Days and Nakṣatras
अपत्यकामो रोहिण्यां सौम्ये चोजस्वितां लभेत् ।
शौर्यमार्द्रासु चाप्रोति क्षेत्रादि च पुनर्वसौ ॥
apatyakāmo rohiṇyāṃ saumye ca ojasvitāṃ labhet | śauryam ārdrāsu cāpnoti kṣetrādi ca punarvasau ||
જેને સંતાનની ઇચ્છા હોય તેણે રોહિણી નક્ષત્રે શ્રાદ્ધ કરવું; સૌમ્ય (મૃગશીર્ષ) નક્ષત્રે બળ અને તેજ પ્રાપ્ત થાય છે. આર્દ્રામાં શૌર્ય મળે છે અને પુનર્વસુમાં ખેતર વગેરે સંપત્તિ મળે છે.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "artha", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text channels personal aims (progeny, strength, property) into sanctioned ritual timing, implying that desire (kāma) is to be pursued through dharmic, socially stabilizing means.
Ācāra/dharma and vrata-kalpa style instruction embedded in Purāṇic discourse.
Mapping specific outcomes to nakṣatras reflects a microcosm–macrocosm logic: aligning acts with celestial qualities is believed to ‘tune’ results in embodied life.