Shloka 11
Adhyaya 33 — Madālasa on the Fruit of Śrāddha Performed on Lunar Days and Nakṣatras
प्रदानशीलो भवति सापत्यश्चोत्तरासु च ।
प्रयाति श्रेष्ठतां सत्यं हस्ते श्राद्धप्रदो नरः ॥
pradānaśīlo bhavati sāpatyaś cottarāsu ca | prayāti śreṣṭhatāṃ satyaṃ haste śrāddhaprado naraḥ ||
ઉત્તરાઓમાં (ઉત્તરફાલ્ગુની વગેરે) તે દાનશીલ અને સંતાનવાન બને છે; અને જે પુરુષ હસ્ત નક્ષત્રે શ્રાદ્ધ અર્પે છે, તે નિશ્ચયે ઉત્તમતા/પ્રાધાન્ય પ્રાપ્ત કરે છે.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Śrāddha is not only for receiving boons; it cultivates virtues—especially dāna—suggesting that the highest ‘fruit’ is refinement of character that benefits society.
Ācāra/dharma instruction; ancillary to the Purāṇic core characteristics.
Hasta (‘hand’) symbolically links ritual offering with skillful action; excellence (śreṣṭhatā) is portrayed as the karmic maturation of disciplined giving.