Shloka 27
Adhyaya 32 — Rules for Parvana Śrāddha: Foods that Please the Ancestors and Items to Avoid
श्रद्धया परया दत्तं पितॄणां नामगोत्रतः ।
यदाहारास्तु ते जातास्तदाहारत्वमेति तत् ॥
śraddhayā parayā dattaṃ pitṝṇāṃ nāma-gotrataḥ / yad āhārās tu te jātās tad āhāratvam eti tat
પિતૃઓને તેમના નામ અને ગોત્ર સાથે સંબોધીને પરમ શ્રદ્ધાથી જે દાન આપવામાં આવે છે, તે જ તેમનું ભોજન બની જાય છે—તેમને જે સ્વરૂપનું પોષણ યોગ્ય હોય, તે અર્પણ એ જ સ્વરૂપ/સ્થિતિને પ્રાપ્ત થાય છે.
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Intention and reverent precision matter: faith (śraddhā) plus correct relational addressing (nāma-gotra) is said to transform the material offering into a fitting benefit for subtle recipients.
Ritual-dharma teaching; not one of the five characteristics, but a practical theology of how offerings ‘reach’ their intended recipients.
Naming and gotra function like an ‘address’ in subtle space; śraddhā is the energizing force that converts gross offering into subtle nourishment compatible with the pitṛs’ plane.