Shloka 10
Adhyaya 30 — Madālasā’s Instruction on Household Duties and Naimittika–Śrāddha Rites
तिलोदकं चापसव्यं तन्नामस्मरणान्वितम् ।
अक्षय्यममुकस्येति स्थाने विप्रविसर्जने ॥
tilodakaṃ cāpasavyaṃ tannāmasmaraṇānvitam | akṣayyam amukasyeति sthāne vipravisarjane ||
યજ્ઞોપવીત અપસવ્ય રીતે ધારણ કરીને, તેના નામસ્મરણ સાથે તિલોદક અર્પણ કરવું. યોગ્ય સ્થાને—બ્રાહ્મણોને વિસર્જિત કરતી વેળા—કહે: ‘અમુક માટે આ અક્ષય થાઓ.’
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Remembrance (nāma-smaraṇa) is integral to ritual efficacy; gratitude becomes concrete through naming, gifting, and respectful closure with the officiants.
Dharma/ācāra passage; not pañcalakṣaṇa.
Apasavya marks a deliberate ‘turning’ of attention to the ancestral realm; declaring ‘akṣayya’ intends an unbroken flow of merit to the named departed.